Duygularımı yerle bir eden, içimi acıtan bir klasik getirdim size. Victor Hugo, idam gibi korkunç bir cezalandırmanın insanlığa faydası olmadığını fark edip toplumu bilinçlendirmek için yazmıştır ve ilk basıldığında ismini saklamıştır. O dönemlerde insanların idamları zevkle izlediklerini eleştirmiştir. Suç ne kadar büyük olursa olsun idama karşı olduğunu vurgulamıştır. Aynı düşüncede miyim ? Kesinlikle değilim. Tecavüz suçu haricindekiler düşünülebilir ama bu suçtan yargılananlar idam edilmeli. Kitaptaki karakter bir cinayet suçundan yargılanıyor ve idamına karar veriliyor. Benim en çok hüzünlendiğim bölüm idamdan hemen önce babayla kızı son kez görüştüyorlar ve kızı babasını tanımıyor..Okurken kişinin acılarını hissettim adeta. Öleceğini bilerek yaşadığı son 6 hafta...Etrafındaki her şeyin hatta aldığı nefesin bile belki de ilk defa farkına vararak geçirdiği, kendisiyle hesaplaştığı kronometreye bağlı zaman diliminin geri sayımı... Derinden etkileneceğiniz bir roman.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.