Kitap yaşlı ve genç bir adamın insan tabiatı hakkında karşılıklı diyaloglarından oluşuyor.Yaşlı adam genel anlamda insanın bir makine olduğunu,hiçbir düşüncesini ya da yaptığı herhangi bir şeyi kendisinin
oluşturmadığını bunların doğuştan geldiğini ya da dış etkilerle diğer insanlar tarafından oluşturulduğunu savunuyor.İnsanın dünya üzerindeki değerini şimdiye kadar düşünmediğim bir açıdan çok aşağıya indiriyor hatta hayvanların dahi insanlardan üstün olduğunu anlatıyor.Ve bütün bunları öyle çarpıcı ve su götürmez örneklerle açıklıyor ki en başlarında genç adam gibi bu düşüncelere itiraz edilecek yerler bulsam da sona doğru yaşlı adam bizi bir şekilde bunlara inandırmayı başarıyor.Kitabı sonlara doğru geçen anlatımdan bir parçayla özetlemek istiyorum:”Benim için insan, pek çok mekanizmadan oluşmuş bir makine.Bu mekanizmaların ahlaki ve zihinsel olanları, içerideki Efendinin dürtülerine göre otomatik olarak hareket ediyorlar.Bu efendiyse, mizaçtan ve pek çok dış etkenle eğitimin birikiminden inşa edilmiş.Makinenin tek işlevi, arzuları iyi ya da kötü olsa da Efendinin ruhsal tatminini sağlamak.Mutlak iradesiyle itaat edilmesi gereken, her zaman da itaat edilen bir makine.”
·
46 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.