Bence bu kitap savaşın sadece cephede topla tüfekle olmadığını savaş diyince akla silah gücünü, erkek gücünün akla gelmesinin yanında cephe arkasından anaların, çocukların, kadınlarından nasıl savaş verdiğini anlatıyor. Bu kitapla bir kez daha anlaşılıyor ki annelerin hakkı ödenmez. Bi anne en fazla ne kadar acı çekebilir ki? Zavallı Tolganay üç evlat +eşini kaybetmek ama buna rağmen yinede yaşam savaşı vermek... Alimani sevdim mi bilmiyorum yani sonunda böyle yapmamalıdır Tolganay onun çocuğuna kendi çocuğu gibi baktı ama o bir çok kez onun kalbini kırdı her onun kalbini kırdığında benim annemin kalbini kırmış kadar üzüldüm kitap kesinlikle duyguyu geçiriyor ve en çok Kasıma üzüldüm ve savaşlara bir kez daha lanetler yağdırdım ve (çok fazla ve dedim ama :/) bu kitabı birine hedye edecekseniz Bi paket peçete de koyun yanına.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.