Jack London’dan okuduğum üçüncü kitaptı, ve Martin Eden’i tanımak, yaşadıklarına tanık olmak; benim için çok güzel bir o kadar da hüzünlü bir yolculuktu.
Eden; genç denizci, kaba-saba, eğitim görmemiş, hayat mücadelesi veren ve ilk görüşte aşık olduğu, burjuva sınıfında olan Ruth uğruna (sınıf ve yaşam şekli farkından ötürü), yaşadığı hayatı değiştirerek, kendini kendini geliştirerek onlarca kitap ve bilgi depolayarak bir yola çıkar ve idealleri olan bir gence dönüşür. Bu yolda yaşadıkları, okuduklarımız ne para ne şöhret için yapar, her şey ilk aşkı Ruth için!
Yazdığı her yazıyı, makaleyi, şiiri dergilere gönderiyordu fakat sonuç hep reddi. Bu onu daha kamçılıyor ve yolun sonunda hedefine ulaşacağını biliyordu (çevresinin ve ilk aşkının ona inanmaması, sürekli bir iş bulup çalışması gerektiğini söyleyenlere inat; bu yolda başarılı olacağını söylüyordu.), nitekim ulaştı da fakat bu yolda çok zorluklar ve mücadeleler yaşadı. Ruth onu yüzüstü bırakmıştı, geçmişte ona inanmayanlar, zor zamanında yanında olmayanlar; şimdi dibinde bitişlerini, ona saygı duyup el üstünde tutmalarını anlamlandıramıyordu!
Ve gittikçe heyecanını, isteğini yitirmiş bir halde sona yaklaşıyordu.
Kitabın sonunu hiç böyle tahmin etmemiştim, o; Martin Eden, kendini hazırladığı sona giderken içim burkuldu.
Ayrıca çevirmenin önsöz kısmında yaptığı açıklamalar; ve kitabın sonunda olan notlar da; Jack London’un kendi yaşadığı bazı olayları, hayatından kişileri, (Ruth karakteri aslında London’un hayatında da olan bir kadın.) kesitleri ve örnekleri, benzer yönleri olan karakter yazdığını da görmüş oldum.
Tam zamanında Martin Eden’le tanıştım diye düşünüyorum çünkü daha önce okusam bu tadı alabilir miydim, bilemiyorum.
Klasik ve kalın olmasından gözünüz korkmasın akıp gidiyor.
"Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği limanı belli olmayan bir gemiydi."
·
8 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.