Kitap 5 hikayeden oluşuyor. Yani ayrı ayrı 5 hikaye tek parça değil.
İsmini çok çok çok sevdim çünkü Ay Işığı geçiyor. Düşünsenize ay ışığı.. Söylerken bile dünyadan uzaklaşmış gecenin bir vakti camı açıp soğuk havayı hissederken Ay'a baktığımı ve huzurlu bir nefes çektiğimi hisseder gibi oluyorum. En sevdiğim huzurlu bulduğum dünyevi bir çift kelime Ay Işığı olabilir sanırım. Bu yüzden ve Stefan Zweig eserlerinin ne kadar güçlü yapıtlar olduğunu bildiğim için de beklentim çok üst safhalardaydı. Lakin 5 öyküden oluştuğunu 3. Öyküyü okurken anladım :D Güzel bir çırpıda bitirilecek bir kitaptı. Ama çok mu etkiledi hayır, çok mu dehşete düşürdü (Satranç, Bilinmeyen bir kadının mektubu, Olağan üstü bir gece... vs...) gibi hayır. Bu yüzden yüksek puan veremedim. Ama normal güzeldi :) Kendimi ifade edememiş olabilirim ama umarım anlamışsınızdır.
Okuyan olacaksa şimdiden iyi okumalarrrrrr
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.