Öncelikle ben aynı yazarın Günahın Üç Rengi adlı kitabını da okumuştum. Ben açıkçası Gülseren Hanım' ın yazı dilini pek oturtabildiğini düşünmüyorum. Hikayeyi aktarırken çok yalın ifadeler kullanırken yer yer hikayenin geçtiği mekanı ve mekanın dinamizmini anlatmak için bence çok zorlama olan betimsel ve hatta şiirsel anlatımlarda bulunmuş. Rahatsız edici mi? Sadece hikaye avına çıkmış kişiler için bence değil. Ama edebi bütünlük arayan birisi için zorlama gelebilir diye düşünüyorum.
Hikâye bir kadının, halihazırda evli olan 7 senedir beraberlik yaşadığı sevgilisi tarafından terk edilmesi ve söz konusu sevgilinin kadını yakamı bıraksın, diyerek psikaytriste getirmesi ile başlıyor. Tabii bu hikayenin dışında başka iki hikaye daha var ama ana gidişat bu hikayenin üzerinde toplanmış. Kitabı okuyup hikayenin içine girince size başka bir bakış kazandırıyor. Türkiye' nin içindeki başka sınıfların gözettiği ihtiyaçları, farklı sınıflardaki kadınların erkeğe, erkeklerin kadına bakış açısını görüyorsun. Yer yer kızdığım, zaman zaman üzüldüğüm ve gerçek bir hikaye oluşundan dolayı " Ne hayatlar var be!" dediğim bir kitap oldu.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.