SPOİLER İÇEREBİLİR!!
Okurken hem küçük Zeze’nin hem yeni bir Şüş’ün hem de Monpit’in birer birer yaşadıklarını benimsedim, hissettim. Hayatına giren herkesi ben de kendi hayatıma kısa da olsa kabul ettim. Sonunda, önce Adam ardından Maurice ve en az vedası onlar kadar beni üzen Fayolle… Her sayfasında ben de kendi çocukluğuma veda etmiş oldum. Çok duygulandım ama bir o kadar da çok sevdim. Güneşi Uyandıralım