Aslında bir çoğumuzun yapmak isteyipte yapamadığı şeyler vardır. Çok sevdiğimiz insanlara karşı zaman zaman ilgisiz davrandığımız ve hatta kötü davrandığımız zamanlar.Yaptığımız iyilikleri kendimizden bildiğimiz ama yaptığımız kötülükleri kendimize yakıştıramayıp içimizdeki şeytanın üzerine yıktığımız zamanlar olmuştur.Biz masumuz ama içimizde bir şeytan var engel olamıyoruz, boğamıyoruz o şeytanı der bir çoğumuz ve kendimizi yaptığımız işlerde haklı çıkarma gayretine düşeriz bu sebeple.Kitabın sonlarında şu cümleler yerini alır ve ne kadar da doğrudur."İçimizde şeytan yok... İçimizde aciz var... Tembellik var... İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey: hakikatleri görmekten kaçmak ihtiyadı var..." Hasılı, kitap yeniden aynaya bakmamıza yardımcı olabilecek kendi içimizde kaçtığımız ve hatta belki de bulmaktan korktuğumuz düşünceleri yeniden düşünmemizi sağlayabilecek eşsiz bir güzelliğe sahip.Okurken mümkün olduğunca yavaş okuduğum ve kendimi içine hapsettiğim bir kitap.Kitap bitti ve kafamda bir sürü soruyla kitabın sonu yüzünden yüzümde bir garip hüzünle kalakaldım...
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.