Nazan Bekiroğlu kitaplarını seviyorum. Hikayelerin Trabzon’da geçiyor olması beni kahramanlara yakın hissettiriyor. Onların acılarını sevinçlerini bende hissediyorum. Bu romanda Mücellanın sedirinde bir köşede oturmuş da bütün hikayeyi ordan izlemiş gibiyim. Paşazadenin yalısında Yusuf Ziya’nın başında Mücella ile sabahlamış gibiyim. Rengin yatıya kalmaya geldiğinde Renginle yatağımı paylaşmış gibiyim. Çardak altında baharı hissetmiş, sofada cama vuran yağmur damlalarını dinlemiş, sobanın arkasında kara kışı görmüş gibiyim. Okurken dinlendiren bir roman. Sanki anneannem gençliğini anlatır gibi. Tavsiyedir.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.