Her kitabın okunmak için bir zamanı olduğuna inanırım. Bu yüzden eğer bir kitap o an bana iyi gelmediyse onu okumayı erteler ve başka bir kitaba başlarım. Bu kitabı okumak için ise en doğru zamanı seçmiş gibi hissediyorum kendimi... Pandemi, evde hapsolmak, yalnızlık, gelecek sıkıntısı... Boğulduğumu hissettiğim bir gecedeyken kitaplığımdan göz kırptı bana bu kitap ve sanırım artık hayatımın kitabı...
Eğer reenkarnasyon gerçekse bu kitabı geçmişte ben yazmış olabilirim :) çünkü ancak bu kadar olurdu. Hatta ben yazmış olsam kendimi bu kadar iyi anlatamazdım. Hissettiğim, düşündüğüm, dile dökemediğim her şeyi o kadar güzel tasvir etmiş ki yazar, hayran kaldım. Daha ilk sayfalarında bile beni içine çekmeyi başardı. Kalın bir kitap olmasına rağmen akıp gitti. Yazarın dili, üslubu o kadar güzel ki... Kelimelerle öyle güzel oynamış ve öyle cümleler kurmuştu ki, insan okurken mest oluyor.
Ben normalde okuma kitaplarında satır altlarını çizmeyi sevmesem de bu kitap bana bunu yaptırttı. O kadar çok cümlenin altını çizdim ki, burada yaptığım onlarca alıntıdan da anlaşılıyor sanırım :)
90 küsür yıl önce yaşamış ve bu kitabı kaleme almış bir yazarın şu an hissettiğim şekilde hissetmesi beni hâlâ şaşırtıyor.
Uzatmadan, kitaba bayıldım! Sanırım en sevdiğim kitap artık bu. Beni bu kadar iyi anlatan başka bir kitap daha yazılamazdı.
Depresif ve hafif karamsar bir insansanız ve kendinizi pek mutlu hissetmiyorsanız kitap tam olarak size göre!
Keyifli okumalar...
·
76 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.