Uçurtmayı vurmasınlar, çocuklar uçurtma da uçurabilsinler diye...
Beyazperde sayesinde tanımıştım Uçurtmayı Vurmasınlar'ı. Beyazperde Barış'ın mırıl mırıl sesini yükseltiverince, Uçurtmayı Vurmasınlar için yeni bir basım şansı doğdu, diyor Feride Çiçekoğlu. 12 Eylül sonrasını bir çocuğun gözlerinden izlemek,dünyaya onun gözleri ile bakmak şu kapkaranlık dünyayı, hayatı onun masum çocukça soruları ile cevaplamak bambaşka...Barış'ın çok sevdiği İnci'sinin ansızın tahliye edilmesinden sonra ona ulaştıramadığı ama inatla yazmaktan vazgeçmediği mektupları içeriyor kitap.
Okumanın, düşünmenin,halkını sevmenin,şiir yazmanın suç sayıldığı bir dönemde yaşayan Barış'ın çocukça soruları yer yer düşündürüyor yer yer güldürüyor yer yer de ağlatıyor.Düşünmeye itiyor bizleri,içimizi ısıtıyor.
Uçurtmamızın göğümüzden hiç gitmediği,hiç vurulmadığı günler bizi bulsun...
"Bizim göğümüzün yalnızca gündüzü var.Senin göğünde akşam oluyor mu İnci?"
"Hani işin vardı?"dedim.
Kızdı bana.
"Düşünüyorum ya,bu da iş,"dedi.
Düşünmek ciddi bir işmiş. Hatta Nuran'ı düşündüğü için atmışlar buraya.
"Yanına yatıp seninle birlikte düşüneyim mi?diye sordum.
Güldü o zaman. Büyüyünce beni de içeri atarlarmış, çok düşünürsem.Sahiden atarlar mı İnci?
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.