mevlâna ne de güzel demiştir. bu başlık
için de şahsımın noktası olmuştur:
"sevmek güzel şey; sevilmek de onun kadar. sevip de sevilmemek acıdır ölüm kadar. taşın kalbi yok ama onu da yosun sarar."
sevilen kişi sevginin önemini değerini bilen biriyse sevilmek ama sevginin değerini önemini bilmeyen biriyse sevginin önemli özel saf bir duygu olduğunu anlaması için sevmesi daha güzel
Ikisi bir arada olmayaınca tek birinin güzelliği kalmıyor. Bu ikiside beraber güzeller. Hayatın verdiği zorluklardan biride bu : yalnızca sevmek ya da yalnızca sevilmek.... oysaki ikisi bir arada ne kadar güzeldir bilmiyor insan