Heidi’yi küçükken çizgi filmiyle tanımıştım. Onu o yaşlarda izlemek çocuk benliğim için büyük bir keyifti. Hevesleri ve mutlulukları, özlemleri ve üzüntüleriyle o kadar benzerdik ki büyüdükçe Heidi’den uzaklaşsam da verdiği tadı hiç unutmadım. Öyle ki dağlarda bir dilim ekmek eşliğinde içilen keçi sütü içimde hep bir uktedir. Ocak başında eritilen peynir hayalimdeki lezzettir.
Yetişkinlik çağına geldiğimde Heidi’yi bu kadar
özel kılan şeyin ne olduğunu daha iyi anladım. Çocuk ruhu öyle özenle işlenmiş ki duygulardaki saflıkla hangi yaşta olursak olalım içimizdeki çocuğu uyandırıyor. Üstelik bunu yalnızca çizgi filmiyle sınırlı kalacak şekilde de yapmıyor. Kitabı aynı hisleri çok daha yoğun hissettiriyor.
Okuyun ve çevrenizdeki küçüklerin de okumasını sağlayın.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.