Ecce Homo!Yani İsa’nın büyük bir kitlenin önünde çarmıha gerildiği esnada işaret edilerek sarfedilen o manidar sözler:İşte insan!
Eser,tam olarak Nietzsche’nin kitaplarının tanıtımı niteliğinde ilerliyor.Bence Nietzsche ‘nin diğer eserlerine başlamadan önce tercih edilebilir.Bu kitapla Nietzsche ‘nin Alman ırkından ne denli hoşlanmadığını,buna rağmen Alman bir müzisyen olan Wagner’e ne kadar hayran olduğunu,minimalist yaşamı üstinsan olma yolunda atılan adımların bir tanesi olduğunu,eserlerine resmen aşık bir feylesof okuduğumuzu anlayabiliyoruz.Bu eserle birlikte daha önce sezinlediğim üzere Nietzsche ‘nin kibirli bir düşünür olduğunu farkettim.Bazı yorumlarda Nietzsche kibrine ve egoizmine karşı bir takım güzellemelerle karşılaştım ancak kim olursa olsun ben kibri bir filozofla aynı cümle içinde kullanmak istemezdim.Bunun tam tersi olarak Nietzsche’nin ahlak anlayışı,dini öğretiler ve metafizik hakkındaki başkılırışa yönelik bir duruş sergilemesi,bunu kendini toplumdan soyutlanma pahasına sürdürme eylemi beni inanılmaz etkiledi ve bu yönüyle kendisine hayran bıraktı.Bazı bölümlerde Zerdüşt’ün övgülerine bu kadar maruz kalmak da “tamam en iyi kitap seninki tamam “dedirtti.Kadınlarla ilgili vurgulara hiç değinmiyorum.Kadınlar konusundaki yaklaşımının da bu kadar hoyrat ve incitici olması yine egoizminden kaynaklandığını düşünüyorum.Nietzsche’yi anlamak çok kıymetli,Nietzsche ‘yi okumak çok zahmetli ama bu yolda emek çekmek çok keyifli.Özellikle felsefeyle İlgilenenlere ve Nietzsche ‘yi anlamak isteyenlere tavsiye ediyorum.
·
23 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.