Yazar:
Friedrich Nietzsche
Çevirmen:
Can Alkor
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 2 dk.
Sayfa Sayısı:
107
Basım Tarihi:
Ekim 2000
İlk Yayın Tarihi:
1888
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
Orijinal Adı:
Ecce homo: Wie man wird, was man ist
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Almanya
ISBN:
9789753638487
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
45 diğer baskı · Tümünü Göster
Ecce Homo
7,7bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Haziran 2015 · 120 s.
Neden Bu Kadar Akıllıyım?
710 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2021 · 64 s.
Ecce Homo : İnsan Nasıl Kendisi Olur
405 okunmaAlter Yayıncılık · Temmuz 2012 · 136 s.
Ecce Homo
309 okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Ağustos 2019 · 128 s.
Ecce Homo
259 okunmaOlympia Yayınları · 2024 · 127 s.
Neden Bu Kadar Akıllıyım?
241 okunmaZeplin Kitap · Ocak 2019 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gölge olmuş gelmiş ona üstinsanın güzelliği..Felsefe
Sizi bilmem, ben eğleniyorum bu adamı okuduğumda. Gerçekten, teşbihte hata olmaz, farenin fille kavgasını izler gibi eğlenceli bulurum onu. Bunu açayım..
Kitap genel olarak diğer kitaplarının devamı ya da bir anlamda Nietzsche'nin kendini tekrarı gibi değerlendirilebilir; bitmeyen kavganın son raundları..
Kavgayı bir 'gölgede' yapar Nietzsche, gençliğinde teoloji eğitimi aldığı yıllarda başlar 'gölge' konusu; teoloji ile birlikte aldığı dil, felsefe, edebiyat ve tarih eğitimi onda sistemdeki çelişkileri görmesini sağlamış ve mantığı ona, sistemi oluşturan sosyal zincirdeki 'zayıf' bulduğu halkayı çıkarıp, yerine yeni ve süper bir halka takmayı önermiş..
Fakat, zayıf gördüğü halka çetin çıkar tabii, 'oynar' değildir; bağlı olduğu diğer halkalarla 'pas tutmuş' dokuları ile kaynamış olup tüm zinciri hareketsiz bırakmaktadır.
- Zaten bir pas'ın marifeti de 'mantığı' da budur..
Halka yerinden çıkmadıkça gururu kırılır, asabileşir Nietzsche, lâkin bu, onun ego duvarını yükseltmekten başka bir işe yaramaz. Ve tüm kavga, hayatı boyunca yükselen o ego duvarının gölgesinde yapılır..
Benzetmelerle yürüyorum, çünkü Nietzsche kişiliği kendi döneminde olduğu kadar günümüzde de anlaşılması zor ve herkesin farklı bir profile oturtabileceği karmaşık bir karakter. Bu nedenle herkesin bir kendi 'Pos bıyıklısı' olabileceğini düşünerek klasik anlamda yeniden bir Nietzsche tekrarına gerek duymadım..
Ecce Homo için Nietzsche kavgasının son raundları demiştim. Ama bu ifadem, bu kitabın onun kariyerinin sonlarına doğru yazdığı kitap olmasından değildi; Nietzche'nin ego duvarının gölgesinde 'yenilgiye doymayan pehlivan'ın son ataklarını yaparken dramatik bir 'itirafı'nın da kitaba gizlenmesindendi:
*''Vay yapayalnızlığı tüm bağışlayanların!
Vay tüm ışıldayanların suskusu!.''
*''Bilmiyorum
Nietzsche pos bıyığından mıdır, profil maiyetinde umarsız tavrı sükun halinden midir nedir bilinmez, herkesin iştahla ve azimle koşturduğu bir futbol maçındaki "bitse de gitsek" tripleri kasan, ortamdan zihnen soyutlanan, zoraki birlikteliklerden türeyen zıpçıktı bir adam görünümündedir. Muhtemeldir ki kendisiyle ortaklaşa bir programa uyma noktasında masaya en son teşrif eden insandır kendisi. Bu boşvermişlik, çoğu zaman bıkkınlık noktasına gelen duygudan ötelendiği kimliği nedendir diye sormak gerekmez mi? Bu sorunsalı çözüme erdirmek, kendisini ussal maiyette temele oturtabilmek, eh be tamam abi huzuruna kavuşmak, dünya felsefe tarihi açısından ulvi bir şerefe nail olmaktır.
"nosce te ipsum" antik yunanda "kendini bil" vecisesidir. Nietzsche kişinin kendi olmasını ise; Kendini tanımak; unutmak, yanlış anlamak, küçültmek, daraltmak, orta değerde yapmak sağduyunun ta kendisidir, şeklinde açıyor.
İnsanın ahlaksal olarak iyiye yönelmesi, ruhsal yetkinlik mertebesindeki erdemli olmayı, küçük çocukları korkutmak amacıyla beslenen düşsel bir yaratık, töre maiyetindeki umacıya benzetmektedir. Bunun tam karşısında yer almayı benimsemek, ermiş sıfatıyla dallanıp budaklanmak yerine, antik Yunan mitolojisinde yer alan yarı keçi yarı insan kır ve orman iyesi, Roma mitolojisindeki karşılığı faun olan, çoğunlukla gövdelerinin belden üstü insan, belden aşağısı ise teke biçiminde belirginleşen'satir' tanımlamasına kendisini koymakta.
"Yeni putlar dikmiyorum ben; önce eskiler öğrensin, balçıktan ayakları olmak ne demekmiş"
Gerçekte olmayan ancak sadece düşsel bir tasarım halinde ve sadece düşünceyle kavranabilen şeyler, "gerçek dünya" ile "görünürde olan dünya" arasındaki yapay, suni havayı teneffüs etmek istememiştir. Putları yıkmak Nietzsche için bütün dogmalara karşı
Puan vermedi·107 syf.·
2025 10. kitabı
Bu kitap benim için oldukça zordu, çünkü Nietzsche’nin üslubu ve fikirleri alışık olduğum şeylerden çok farklıydı. Onun dünyasına adım atmak, her şeyden önce yoğun bir dikkat ve sabır gerektirdi. İlk kez Nietzsche okuduğum için bazı bölümleri anlamakta güçlük çektim ve sık sık sözlüğe başvurdum. Ancak bu süreçte hem bilmediğim kelimeler öğrendim hem de hiç düşünmediğim konular hakkında yeni fikirler kazandım.
Kitap, Nietzsche’nin kendisini anlatırken aynı zamanda okurunu sorgulamaya itmesiyle ilginçti. Anlatımı güçlü ve etkileyici olsa da kimi zaman yorucu geldi. Fakat buna rağmen, okudukça onun fikir dünyasına daha çok kapıldım.
Zorlayıcı ama öğretici bir deneyim oldu. Nietzsche’yle tanışmamı sağlayan bu kitabı bitirmek beni hem mutlu etti hem de düşüncelerimde yeni bir pencere açtı. Baştan sona kolay bir okuma değildi, ama kesinlikle değerliydi.
Nietzsche'nin 1888 yılında yazmaya ara verip 12 senelik bitkisel hayata girip öldüğü için tamamlayamadığı kitabı.
Almanlar, Hristiyanlar ve idealistler hakkında aklında ne varsa dökmek istemiş sanırım
Ecco Homo, Friedrich Nietzsche'nin otobiyografisinin başlığıdır. Türünün kaleme alınmış en garip örneği sayılabilir. Bunun ne anlama geldiğini anlaşılabilmesi için bütün kitabın okunması gerekir. Sonra da bunun gerçekten ne anlama geldiğini kavrayabilmek için Nietzsche'in diğer kitapları okunmalıdır. 1889 yılı Ocak ayı başlarında delilik belirtilerinin aniden ortaya çıktığı göz önüne alınınca, bu kitabı yazdığı 1888 sonbaharında da delirmeye başladığı düşünülebilir.
Ağır başlı bir havada yazılmış olan giriş bölümü insanda harika bir etki bırakmaktadır. Bu, özellikle ülkesinde yaşayan çağdaşlarının onu umursamadığı zamanlarda yazdıklarından aşina olduğumuz bir yazım biçimidir. Fikir burada ortaya konmaktadır, bu fikir şöyledir: 'Dünya Nietzsche nedeniyle yeni bir bakış açışı kazanmaktadır. Çünkü dünyayı etkileyiş biçimiyle büyük bir değişime neden olacaktır ve bizim de neyin veya kimin bizi sarsacağını bilmemiz gerekmektedir.' Bu savın kısmen patolojik olduğu kuşkusuz yani Nietzsche gerçekten dünyayı sarsacak bir şey elde etmek üzere olduğuna inanıyordu.
Eğer bunu Ecce Homo'nun ana teması olarak kabul edersek, garip abartılı veya yanlış gibi görünen bir çok şey, en azından ilginç bir biçim alır. Onun için önemli olan büyük figürler (kişiler) karşısında nasıl bir sistematik önemsememe uyguladığını göstermeye çalışmaktadır ve böylece onları ciddiye almaktadır.
"Pahalıya mâl olur ölümsüzlük, karşılığı olarak birçok kez ölür hem de yaşarken insan."
"Onu öldürmeyen şey, onu daha da güçlü kılar."
Yazdığı bir çok kitabını okuduğum bir filozof Nietsche. Ancak bu okuduğum kitaplarının bir yorumu, bir atfı gibi. Tabi bu kadarla kalmıyor kişinin kendini gerçekleştirmesi için gerekli olan yegane anahtarını bu sefer biraz daha etkileyici bir şekilde sunuyor bize. Bir çok noktada kendi milletini ve Avrupayı eleştiriyor. Ama hiç bir kusurunu göz ardı etmeden her şekilde eleştirisini sürdürüyor bir çok sayfada.
İnsanın kendisi olmasının koşulu kim olduğunu hiç mi hiç bilmemesidir.
Nietzsche'yi Nietzsche'den dinlemekFelsefe
Puan vermedi·107 syf.··
Beğendi
·2020 336. kitabı
·11 saatte okudu
·Okunma: 10 Ekim 2020 23:04
Nietzsche ile tanısmama ve bu eseri okumama 
Feyza 'nin etkinliği #87743872 vesile oldu. Kendisine çok tesekkür ederim.
Esere gelirsek genel anlamda bir otobiyografi olan kitapda Nietzsche, kendi kendisini yorumluyor. Kitaplarını nasıl, ne zaman, nerede yazdığını açıklıyor.
Nietzsche'yi Nietzsche'den dinlemek diğer eserlerini anlamak için bence ideal.
Dili biraz ağır geldi bana tane tane anlayarak okumak gerekiyor öyle bi solukta okuyup bitecek bişey değil bu adam burda ne diyor deyip geri bakma ihtiyacı duyuyor insan .
Bu kitabını, bütün kitaplarını okuyup mu okumak gerek yoksa tam tersine hiçbirini okumadan mı okumak gerek pek karar veremedim.
Kendi düşüncelerini hiç çekinmeden kaleme almış bir Nietzsche
almanlar ve hıristiyanlar hakkında acımasız da eleştirileri ile dolu olan bir kitap.Nietzsche'nin tevazuya uzaklığı “Böyle Buyurdu Zerdüşt” te göstermiştir kendini. Bu kitapta ise adeta bir yıl sonraki zihinsel çöküşünün ipuçlarını verirmiş gibi kendinden memnundur büyük nihilist. Övmelere doyamaz izzeti nefsini ve eserlerini.
Feyza 'nin etkinliği #87743872 vesile oldu. Kendisine çok tesekkür ederim.
Esere gelirsek genel anlamda bir otobiyografi olan kitapda Nietzsche, kendi kendisini yorumluyor. Kitaplarını nasıl, ne zaman, nerede yazdığını açıklıyor.
Nietzsche'yi Nietzsche'den dinlemek diğer eserlerini anlamak için bence ideal.
Dili biraz ağır geldi bana tane tane anlayarak okumak gerekiyor öyle bi solukta okuyup bitecek bişey değil bu adam burda ne diyor deyip geri bakma ihtiyacı duyuyor insan .
Bu kitabını, bütün kitaplarını okuyup mu okumak gerek yoksa tam tersine hiçbirini okumadan mı okumak gerek pek karar veremedim.
Kendi düşüncelerini hiç çekinmeden kaleme almış bir Nietzsche
almanlar ve hıristiyanlar hakkında acımasız da eleştirileri ile dolu olan bir kitap.Nietzsche'nin tevazuya uzaklığı “Böyle Buyurdu Zerdüşt” te göstermiştir kendini. Bu kitapta ise adeta bir yıl sonraki zihinsel çöküşünün ipuçlarını verirmiş gibi kendinden memnundur büyük nihilist. Övmelere doyamaz izzeti nefsini ve eserlerini.
"Tepki gösterdiğimiz an kendimizi çabucak tüketeceğimiz için hiç tepki göstermemek" diyor Nietzsche. Peki, tepki göstermediğimiz her an kendimizden/kişiliğimizden bir şeyler kaybetmiyor muyuz? Kişinin nasıl kendi olduğunu söylerken bunu diyebilmesi düşündürüyor. Bu da kendini terk etmek değil mi dedikten üç beş sayfa sonra da cevabını veriyor.
Oysa dengeler sadece bana bağlı değil, kendim olmak için bile toplum gerekiyor. Bulut Atlası (Cloud Atlas) filminde bir replik vardı; "Dünden bugüne birbirimize bağlıyız, geçmişten geleceğe..." diye, onu hatırlatıyor kitabın girişi. Bir yandan da tüm bunlara rağmen soyutlanmaktan ve benlik kavramından bahsediyor. Aslında kitap öyle çok çelişkiyle dolu ki... 120 sayfada en az 120 defa kendi içime dönüp sorular sordum.
Tepkisiz kaldığımda -tepki versem de değiştiremeyeceğim için olsa bile- susan insanlardan biri de ben oluyorum. Onların sessizliği nasıl ki şu an benim cümlelerimi cılızlaştırıyorsa; benim sessizliğim de benden sonrakilerin kendi olmasına bir engel.
"Gelecek ağacına kuruyoruz yuvamızı; gagalarıyla azık getirmeli kartallar, biz yalnızlara." cümleleri ile anlatıyor Nietzsche . Yine kafamda oluşan bir soruya 3-4 sayfa sonra cevap buluyorum kendimce.
Çelişki bitmiyor.
"Başka bir akıllılık ve kendini savunma yolu da, insanın elinden geldiğince seyrek tepki göstermesi. 'Özgürlüğünü' insiyatifini ortaya koyup salt bir tepkinin olmak zorunda kaldığı durumlardan ve ilişkilerden kaçınmasıdır." dedikten sonra tam kendimi sorgularken şöyle devam ediyor: (ironiye hayran kalıyorum.)
"Yetenekli, verimli, özgür yaratılışlar, daha otuz yaşlarında okumaktan çökmüşler. Kibrit gibiler artık; kıvılcım/düşünce verebilmek için sürtmek gerek. Daha sabahın köründe, insan dinçken, gücünün kuvvetinin şafağındayken bir kitap açmak ---ayıp
Nietzche'nin çeşitli konuları ve önemli kişileri ele aldığı ve bunlara karşı düşüncülerini aktardığı. Sevemediğim ve beni çok sıkan bir kitap. Kısa olmasa bitiremezdim.
Ecce Homo!Yani İsa’nın büyük bir kitlenin önünde çarmıha gerildiği esnada işaret edilerek sarfedilen o manidar sözler:İşte insan!
Eser,tam olarak Nietzsche’nin kitaplarının tanıtımı niteliğinde ilerliyor.Bence Nietzsche ‘nin diğer eserlerine başlamadan önce tercih edilebilir.Bu kitapla Nietzsche ‘nin Alman ırkından ne denli hoşlanmadığını,buna rağmen Alman bir müzisyen olan Wagner’e ne kadar hayran olduğunu,minimalist yaşamı üstinsan olma yolunda atılan adımların bir tanesi olduğunu,eserlerine resmen aşık bir feylesof okuduğumuzu anlayabiliyoruz.Bu eserle birlikte daha önce sezinlediğim üzere Nietzsche ‘nin kibirli bir düşünür olduğunu farkettim.Bazı yorumlarda Nietzsche kibrine ve egoizmine karşı bir takım güzellemelerle karşılaştım ancak kim olursa olsun ben kibri bir filozofla aynı cümle içinde kullanmak istemezdim.Bunun tam tersi olarak Nietzsche’nin ahlak anlayışı,dini öğretiler ve metafizik hakkındaki başkılırışa yönelik bir duruş sergilemesi,bunu kendini toplumdan soyutlanma pahasına sürdürme eylemi beni inanılmaz etkiledi ve bu yönüyle kendisine hayran bıraktı.Bazı bölümlerde Zerdüşt’ün övgülerine bu kadar maruz kalmak da “tamam en iyi kitap seninki tamam “dedirtti.Kadınlarla ilgili vurgulara hiç değinmiyorum.Kadınlar konusundaki yaklaşımının da bu kadar hoyrat ve incitici olması yine egoizminden kaynaklandığını düşünüyorum.Nietzsche’yi anlamak çok kıymetli,Nietzsche ‘yi okumak çok zahmetli ama bu yolda emek çekmek çok keyifli.Özellikle felsefeyle İlgilenenlere ve Nietzsche ‘yi anlamak isteyenlere tavsiye ediyorum.
Yazar Hakkında
Friedrich NietzscheYazar · 71 kitap
Alman filolog, filozof, kültür eleştirmeni, şair ve besteci. Din, ahlâk, modern kültür, felsefe ve bilim üzerine metafor, ironi ve aforizma dolu bir üslupla eleştirel yazılar yazmıştır. Nietzsche'nin kilit fikirlerini Apollon-Dionysos ikiliği, Perspektivizm, Güç İstenci, "Tanrı'nın ölümü", Üstinsan ve bengi dönüş oluşturur. Felsefesinin merkezini oluşturan şey, kişinin coşkun enerjisini sömüren her türlü öğretinin, toplumsal olarak ne kadar geçerli olursa olsun sorgulanarak "hayatın olumlanması"dır. Hakikatin değeri ve nesnelliği üzerine yürüttüğü kökten sorgulaması, geniş çaplı yorumların odağını oluşturur ve etkisi özellikle kıta felsefesi geleneğinde varoluşçuluk, postmodernizm ve postyapısalcılık da dâhil olmak üzere devam etmektedir.
Nietzsche, kariyerine felsefeye dönmeden önce klasik filolog (Yunan ve Roma metin eleştirmeni) olarak başladı. 1869 yılında yirmi dört yaşındayken Basel Üniversitesinde klasik filoloji kürsüsüne, bu yeri alan en genç kişi olarak atandı. 1879 yazında, hayatının büyük bölümünde kendisine dert olacak olan sağlık sorunları yüzünden istifa etti. 1889'da kırk dört yaşında zihinsel yetilerinin tamamının kaybıyla sonuçlanan bir çöküş yaşadı. Çöküşü sonraları, üçüncü devre sifilis hastalığının yol açtığı, nadir görülen bir genel pareziye yoruldu; fakat bu teşhiste soru işaretleri vardı. Nietzsche, kalan yıllarını 1897'de ölümüne kadar annesinin, 1900'de kendi ölümüne kadar kız kardeşi Elisabeth Förster-Nietzsche'nin bakımında geçirdi.
Bakıcısı olarak kız kardeşi, Nietzsche'nin el yazmalarının idareciliğini ve editörlüğünü üstlendi. Förster-Nietzsche, tanınmış bir Alman milliyetçisi ve antisemitist olan Bernhard Förster ile evliydi ve Nietzsche'nin yayımlanmamış yazılarını, kocasının ideolojisine uyarlamak üzere, Nietzsche'nin belirttiği, antisemitizm ile milliyetçiliğe sert ve bariz biçimde karşı çıktığı görüşlerine genellikle ters düşecek biçimde yeniden düzenledi. Förster-Nietzsche'nin yaptığı değişiklikler sebebiyle Nietzsche'nin adı, sonraları yirminci yüzyıl bilim insanları Nietzsche'nin fikirlerinin yanlış yorumlanmasına karşı harekete geçmiş olsalar da, Alman militarizmi ve Nazizm ile birlikte anılır olmuştur.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Friedrich_...
