Gülen,
Yavaş yavaş kendine gelen gün
Isıran, haykıran saatler
Unutturuyor ruhunun çıbanlarını.
Soğuğun sirayet etmediği ılıklığa
Sürekli artan
Arttıkça biteviye biten
Kışa, geri dönen kışa
Faydasız isteklerdeyim.
Her şey bir gün sona erecek: çekilen çileler, yaşanan acılar, kan, açlık ve ölümcül hastalıklar. Kılıç da bir gün bu dünyadan yok olup gidecek. Fakat varlığımızın ve eylemlerimizin gölgesi yeryüzünden silindikten sonra bile yıldızlar aynen kalacak. Bunu bilmeyen tek insan bile yoktur. O halde neden gözlerimizi o yıldızlara çevirmiyoruz? Neden?"