Stefan Zweig, Korku
Daha ilk sayfasından sizi içine çeken etkileyici bir hikaye. Bayan Irene her şeye sahip olduğu ancak monoton giden bir evliliğin içinde olmaktan memnun değil. Başarılı bir avukat ile sürdürdüğü evliliğinde heyecan olmadığını fark edince, bir gönül macerasına atıyor kendini. Ancak bu yeni macerada istemediği durumlar ile karşı karşıya kalıyor. Çünkü bu yasak aşkı bilen biri daha var. Irene’nin yaptığı kaçamaklardan haberdar olan bir şantajcı, Irene’yi hayatını alt üst etmekle tehdit ediyor. Sıkıldığı için kendini acınası bir maceraya atan Irene, şimdi bu sıkıcı hayatı kaybetme riskiyle karşı karşıya kalıyor.
Bu şantaj karşısında ne yapacağını bilemeyen Irene büyük bir korkuya kapılıyor. Ve korku ki insana her şeyi yaptırabilir. Şantaj yapan kadını susturmak için elindeki maddi manevi her şeyi vermeye hazırdır Irene. İşte hikaye burada başlıyor. Sayfalar ilerledikçe ruhsal gerilimlerle, psikolojik tasvirlerle okuyucuyu baş başa bırakıyor Zweig.
Bir kadının hayatının korkuları yüzünden nasıl mahvolduğunu, tedirgin ve uykusuz geçen gecelerini okuyoruz eserde.
Okurken, Irene ne hissediyorsa aynısını hissettim korkularını ben de yaşadım sanki onunla. Kitap boyunca heyecanlı bekleyişlerim hiç son bulmadı. Ve kitabın sonu tahmin etmediğim bir yere bağlandı.
Küçük bir alıntı ile eseri özetleyebilirim:
“Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir , ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.”
Zweig, bu eserinde belirsizliğin ne kadar acı bir durum olduğunu gözler önüne seriyor.
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.