Aylaklık zordur işi olandan çok düşünmeye vakit vardır.1000Kitap
İlk önce bir uyarıda bulunayım. Betimleme hayranlarını başta zorlayacak ama konusu ile içine alacak bir eser.
Kitap bitince ne okudum ben ya! Dedim. Kitabı farklı uygulamalarda sıkça gördüğüm ve alıntıları hoşuma gittiği için okumak istedim. Başlarda hayal kırıklığı hissettim. Sanki aradığım ve beklediğim gibi değildi. Çok farklı bir anlatış biçimi var. İlk kez böyle bir eserle karşılaştım: Sürekli ardısıra süren eylemler tamlaması gibi bir hikaye ile günlük okur hissine kapıldım. Bazen olayı birinci ağızdan dinlerken birden üçüncü kişiye geçmesi kafamı karıştırdı.
Kitap şu cümle ile başlıyor; " Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. İçimdeki sıkıntı eridi."
Ve şu cümle ile bitiyor; "Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı." İşte bu iki Bölüm arasına, bir arayış ve aynı zamanda çevresinden uzaklaşma halinde olan, ve yazarın isim yerine C demeyi tercih ettiği, ana karakterin hikayesi sığdırılmış. Kitap dört mevsimi içinde bulunduran dört bölümden oluşuyor. Ve her mevsim C'nin hayatının farklı dönemlerini aynı konu ile anlatılıyor. Bu "C" neler yaşadı yahu! Kimi zaman haklı buldum kimi zaman yok artık dedim. Allak bullak oldum resmen. İşin tuhaf yanı, kitabı sevdim. Ve bitince kendimi boşluğa düşmüş gibi hissettim. Sanki C ile birlikte ben de o arayışın içindeydim. Ben de baskı ve dayatmalardan kaçış içerisindeydim. Kişinin sosyal hayatındaki birçok entellektüel sorunlardan bir demet sunan eseri gayet başarılı buldum. Tavsiye ediyor, keyifli okumalar diliyorum.
··
2 +1'leme
·28,4bin Gösterim
6 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Anayurt Oteli’nden çok etkilensem de ertelediğim bir kitaptı. Yine tam tadında bir inceleme olmuş canım. Sanırım listeme tekrar alacağım. Yüreğine kalemine sağlık 🌸🥰😘
Hem Anayurt Oteli hem de Aylak Adam’da başkahraman toplumdan kopmuş yalnız kişilerdir. İkisi de sorunun çözümünü bir tek kadında iletişim kurabilmede görüyor ve ikisinin de çabası başarısızlıkla sonuçlanıyor.
Aylak Adam’ı okurken bir yandan da gayri ihtiyari Panait İstarti’yi, Franz Kafka’yı, Oğuz Atay’ı, Tezer Özlü’yü düşünmeden edemedim. Bu yazarların hepsinin kitaplarında ki esas kahramanlarının haleti ruhiyeleri aynı membadan besleniyor.Hepsi, insanların genelinin aksine,dünyayı, doğmak,büyümek,yemek, üremek ve ölmek olarak görmek yerine, hayata anlam katmakla,çoğunluğun aksine var olanla değil olması gerekeni aramak çabası ile, genelden ayrı düşmüş, fikirleri ile toplum dışında bir yerde, gelenekselin ötesinde konum tutmaları nedeni ile toplumsala yabancılaşmış,bu sebeple acı çeken,nefes alamamış ,yalnız kalmış insanın hikayesi anlatılıyor.
Emeğinize sağlık 😊
