Okurken pek çok kişinin kayıtsız kalacağı bir hikaye Felaketzedeler Evi.
Çaresiz, terk edilmiş, yalnız, bir başına, ailesinin ve zihninin örselemiş olduğu bir yığın insanın dehşete düşüren hayatları ve kaldıkları bakım evi.
Hiçbir umut yok, hiçbir merhamet yok. Aşağılanmalar, hırsızlıklar, pislikler, idrar kokuları ve tacizlerin dolu olduğu bir kitap bu. Bu dünyanın Cehennemidir bir nevi.
Nihilizmin doruklarında, hem kapitalizm hem komünizm kucaklıyor bizi. Dönemin Kübası, biraz nostaljik. Burjuvazinin ezmekten geçtiğine değiniyor. Birazda kendinden katmış sanki yazar, içselleştirmiş öteki benliği gibi.
Şiddete meyilli bizim William, karakterimiz. Öyle ki severken bile boğuyor. Merhametsizce ortalıkta gezer, gözlemler yalnızca. Okurken irkildim. Tiksindim. Yadırgadım. Kızdım. İnsan insana bunu yapar mı dedim. Bakım evinin, yardıma muhtaç kişilerin yaşadığı - ki maalesef gerçeklik payı olan - insanı kahreden boyutunu gösteriyor.
·
65 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.