İki saat okuyun, on iki saat düşünün, yetmiş iki saat de etkisinden çıkamayın demiş Çehov. Bunca anlatıyı da harika bir hünerle 65 sayfaya sığdırıvermiş. Hayatın gerçeklerini gözler önüne sererken, felsefik metinlerle ve diyaloglarla, sorgulatmaktan ve okurların ufkunu açmaktan da geri kalmayayım diye düşünmüş olmalı.
Stoacılara ve optimistlere de vermiş veriştirmiş Ivan Dmitric aracılığıyla. Öyle iyimser olmakla, umursamamakla olmuyor, acı çekmeyen acıyı nerden bilecek gibisinden harika eleştiriler geliştirmiş.
Sürükleyici ve bir o kadar da rahatsız edici bir hikayeydi. Lenin'in de okuduktan sonra dehşete kapılıp kendini altıncı koğuşta gibi hissetmesine şaşmamalı.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.