Kitapta bir pasaj bana tarihin tekerrür ettiğini bir kez daha anlamama sebep oldu. Şiir tarzı o kadar popüler olmuşki artık insanlar günlük konuşma dilinde bile buna dikkat eder olmuşlar. Ardından bu durum eserlerin uyaksız kafiyesiz konusma diline yakınlaşmasıyla son bulmuş. Sanki bizim edebiyatımızdaki divan edebiyatından sonraki Nazımla gelen akıma benzer gibi.