Goethe: " Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir " derken kendinden belki 150 yıl sonra yaşayacak Sadık Hidayet ve 250 yıl sonra yaşayacak beni kast ettiğini bilebilir miydi ?
Müjgan'la beraber ilk cümlesine vurulmuştuk.
"Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.
İran, fars edebiyat ve şarkılarının hep beni çeken bi yanı olmuştur. Fürûğ'a olan sevgimden bahsetmiyorum bile.
Sadık Hidayet, uzun zamandır sessizliğini bozmayan İran edebiyatına can suyu vermiş, büyük ses getirmiştir. Sadık Hidayet soylu bir ailenin çocuğu olarak Tahran'da doğdu fakat geçirdiği bunalımlar sonrası 1951 de kaldığı dairede havagazı ile intihar etti..
"Hayat hikâyemde önemli birşey yok, başımdan ilginç olaylar geçmedi. Ne yüksek bir mevki sahibiyim, ne de sağlam bir diplomam var. Okulda hicbir zaman örnek bir öğrenci olamadım, başarısızlıklar her yerde buldu beni. Nerde çalışırsam çalışayım, silik, unutulmuş bir memurdum; şefleri memnun edemedim. Istifa ettim mi seviniyorlardı. Bırak gitsin, yaramaz! Çevrem böyle görüyordu beni, haklıydılar belki de."
İran'ın bugünkü en büyük yazarı, ölümünden birkaç yıl önce böyle diyor.
Karısıyla arasında geçen sorunları toplumun sorunları üzerinden anlatmaya çalışmış yazar. Toplumun kötü yapısına dem vurup, kötü insan iyi insan ayrımını kendince anlatmış. Bulunduğu hal ve vaziyet ancak bir mağlubun ve kaybolmuşluğun dilinden çıkabilir ki yazarımızın akibetinden belli oluyor bu.
Gerçek hayatta da beni en çok etkileyen insan tipidir bu ezilmiş, sinmiş silik karakterler. Çünkü bunun sorumlusu biziz toplum olarak. o kadar çok susturmayı, dediğimizi yaptırmayı, karşıdakini dinlememeyi , kimsenin ne düşündüğüne önem vermemeyi, karşımızdakilerinin hislerinin bi lüksü yokmuşçasına yaşamayı seviyoruz ki. Umurumuza dahi gelmeden ezip geçiyoruz çoğu insanı.
Korkaklar değil bizim korkuttuklarımız susar..
Kısa bir anımı paylaşmak istiyorum ki ,,
İlkokula yeni başlayan kardeşimi alışma sürecinde okula getirip götürürken şahit olmuştum. daha birinci sınıf öğrencisi " Allah benim belamı versin öleyim çünkü ben tembelim beni araba çarpsın öleyim çünkü ben tembelim " dedi okul çıkışında. Evet bende şok olmuştum, kadir okuma yazmayı arkadaşlarından geç öğrendiği için öğretmeni demek istemiyorum sınıftaki şahıs, onu en arka sıraya oturtmuş o tembel, kimse kadirle konuşmasın çünkü o tembel diye ayrıştırıp rencide etmişti.
Ötekilestirmek, ayrıştırmak ve insanları aşağılamak bozulmuş bir psikolji ile sinmiş ve ezik insan karakteri oluşturuyor. Kimsenin kimseye bunu yaşatmaya hakkı yokken herkesin buna tepki göstermeye hakkı var bence. O yüzden sesinizi çıkarın. Var olduğunuzu ve bi tepkinizin olduğunu gösterin.
Kitaba gelince; imge ve betimlemelerle dolu helede bi çeviri kitabı olduğunuda söylersek size ağır ve anlamsız gelebilir. Ama bence içsellestirdiğiniz ve irdelediğiniz zaman derin bi kitap..
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.