Ah Peyami Safa.. Neden bu kadar geç tanıştık.. Kızgınım.. sizi yeni nesle tanıtacak isimlerin, dergilerin dönüp dolaşıp benzer şeyleri yazacaklarına senin gibi çağının ötesinde bir yazarı bizlere doğru zamanda doğru şekilde tanıtmadıkları için kızgınım..
Her kitap için inceleme yapmıyorum.. Yalnızız kitabı için bir şeyler yazmasaydım kendimi affedemezdim sanırım.. Bu kitap tek bir sey değil basit bir roman asla değil.. Bu kitap her şey..Her şey olduğunun son derece farkında olan bir kitap..Roman kahramanlarıyla başlarsak.. Her karakterde kendinize dair bir şeyler bulabilirsiniz.. Esprileriyle acılarıyla yaşanmışlıklarıyla hayalleriyle ve düşünceleriyle bazen bu ben miyim dedirtebilir bazen de yanı başınızda hissedebilirsiniz onları..
Bir kitap yaklaşık 450 sayfa olurda nasıl okuyucuyu böyle bir nezaketle kendine bağlar ve sıkılmasından zarafet ile imtina eder?
1951 yılının eğitim sistemi ile ilgili haklı görüşleri 2021 yılına dahi hitap edebilir?
O dönemin toplumsal aksaklıkları için yazılmış eleştiriler bu dönemi nasıl ihtiva edebilir? Hiçbir zaman değişmeyen ve değişmeyecek olan "insanı" böylesine güzel anlatabilir?
Evet.. sanatçılar ölümsüzdür eserleriyle yaşamaya devam ederler.. Lakin Peyami Safanın gerçekten günümüzde de yaşamasını güçlü kalemiyle aydın düşünceleriyle bizlere yol göstermesini bizleri kendimize getirecek eserler yazmaya devam etmesini şiddetle arzulayan tek okur ben değilimdir diye düşünmekten kendimi alamıyorum..
Yalnızız isimli bu kitabı anlatmakta gerçekten zorluk çekiyor insan.. Muhteşem bir eser.. tavsiye ederim efendim. Keyifli okumalar❤
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.