Halil Cibran'ın okuduğum ilk kitabıydı. Öncelikle kitabın neredeyse tamamı aforizmalardan oluşuyor gerçekten anlattığı her şeye de hak veriyorsunuz fakat bu aforizmalar öyküleştirilmeye çalışılmış. Bana göre bu öyküleştirme çabası biraz gereksiz olmuş çünkü kitabı okurken her bölüm başında ''Bir yargıç çıktı bize yasalardan bahset dedi, bir dokumacı çıktı bize giysilerde bahset dedi'' gibi cümleler kitabın estetik değerini gözümde düşürdü. Onun haricinde içeriği hakkında konuşacak olursak gündelik hayattan; evlilik, özgürlük, aşk, sevinç, haz, keder, ölüm gibi pekçok konuya değinmiş. Her bir cümlesi tekrar tekrar okunacak nitelikte derinlikler taşıyor fakat yoğun veya yorucu bir anlatımı yok. Kitap, gerçekten tekrar tekrar okunduğunda farklı anlamlar çıkarabileceğiniz, burayı kaçırmışım diyebileceğiniz pekçok cümle içeriyor fakat açıkçası neden bu kadar övüldüğünü pek anlayamadım. Yani tabiki edebi açıdan güzel bir eser fakat bahsedilen veya etraftan duyduğum 'harika bir eser, kesin okunmalı' gibi ifadeleri bende karşılamadı doğrusu. Yine de okunmalı, sıkmıyor, kendinize öğüt niteliğinde cümleler bulabileceğiniz kısa ama sindirerek okumanız gereken bir kitap.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.