Ey Rilke! Ölü balık gözlü, melankolik adam!
Rilke, şiirlerinde dizginleyemediği düzyazı fetişliğini bu kitapta kana kana eylemiş gözüküyor. Havada asılı kalan öykü örüntülerinin bir arada sunulduğu bu kitabı, Rilke'nin rağmına, Kamuran Şipal çevirisi olduğu için okudum desem yeridir. Biraz Çehov sadeliği varsa da üslubunda, neredeyse hiçbir şey söylemeyen ve alelacele ayakta yazılıp ardından pek az ışıltılı konfetiler gibi havaya fırlatılmış ve havada asılı kalmış hissi uyandıran öyküler barındırırıyor Beyaz Mutluluk. Daha çok başkalarının hayatını, kendi cephesinden öyküleyerek değil de, şairleyin günlükleyerek kaleme almış sanki Rilke. Yine de betimlemeleri için hakkını teslim etmek gerekiyor. Şiirlerin kadar asla sevilmeyecek öykülerin Rilke. Ey Rilke! Ölü balık gözlü, melankolik adam!
·
130 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.