Oğuz ATAY... Kesinlikle bana edebiyatı sevdiren yazarlardan biridir. Bu kitabı ilk aldığım zaman büyük bir hevesle okumaya kalkıştım ve çoğu insan gibi bende çok geçmeden yarım bıraktım. Dilinin ağır oluşu, konusu, işleniş şekli... Bu tür nedenler yüzünden daha 100. sayfaya gelmeden bıraktım. Aradan 5 6 ay geçtikten sonra cesaret edip tekrar elime aldım. Pandemi, yasaklar, evde kalmak falan derken kafam daha az meşgul olur diye düşünerek okumaya karar verdim. İyi ki de başlamışım. 1.5 ay sürse de okuması kesinlikle okuduğuma değdi.
Öncelikle size şunu söylemeliyim ki konusu ilgi çekici gelse de okurken sıktığı ve zihnen yorduğu anlar çok oldu. Bu yüzden aşırı akıcı bir kitap bekliyorsanız üzgünüm, biraz hayal kırıklığıma uğrayabilirsiniz. Ama yine de belli bi yerden sonra sizi içine çektiği ve sayfaları hızla çevirmenize neden olduğu doğru. Bu yüzden biraz sabır gösterirseniz eğer sizi içine çekecektir. Özellikle Selim' i farklı farklı insanlardan dinlemek ve onun neler yaşadığını anlamlandırmaya çalışmak benim için en zevkli kısımlardandı. Bir zaman sonra bende artık Turgut -ve tabi olric- ile birlikte Selim'in intihar etme sebeplerini düşünür oldum.
Kitabı bitirmeme yakın bende Selim gibi bu hayatın tutunamayan kısmında yer aldığımı anladım ve bazı konularda insanları sorgulamaya başlar oldum ve kitap bittikten uzun bir süre de etkisinden çıkamadım.
Yani kısacası sabırlı bir okuyucuysanız kitap elbet sizi de içine çekecektir ve kendini size sevdirecektir. Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.