Bu roman zenci bir hadımın dilinden anlatılıyor. Padişaha olan sevgisini hayranlığını ve bir dönem nefretini anlatıyor.Davulun sesi uzaktan hoş gelir deriz ya aynen öyle.Yüzyillarca insanlar saraylara girebilmek için birbiriyle yarışmış. Fakat saraya giren kellesi koltuğunun altında yaşamış. Padişah bazen bakışınızı, duruşunuzu, burnunuzun yapısını beğenmeyip idam ettirebiliyor. Haremdeki kadınlar mutlu bir hayat sürüyormuş gibi anlatılır. Halbuki her biri birer tutsak. Padişahin beğenisini kazanamamişsa ömrünün sonuna kadar o haremde yaşar kimselere görünmeden ,dışarı çıkmadan.Saray aslında hiç de güzel bir yer değil. Hani derler ya azıcık aşım ağrısız başım. Sanırım en güzeli bu .
·
126 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.