Herman Hesse'nin 1946 Nobel Edebiyat Ödülüne layık görülen bu eser aynı zamanda yazarın başyapıtıdır.
Özellikle birinci dünya savaşının ardından yeniden toparlanma sürecinde ki insanları yüksek sesle doğu felsefesine mistizmine çağıran bir eserdir.
Merkezine farklı ve çok daha üstün bir Buddha ve Om' u alan yazar başlangıç bölümünde şiirsel bir anlatımı tercih etmiş sonraki bölümlerde akıcı bir tarzda anlatımına devam etmiş.
Çok üstün ve detaylı bir Buddha öğretisi ve Om aktarımında şüphesiz yazarın buhranlı yıllarda kendi bunalımının çıkış noktası olara gördüğü doğu mistizmi konusunda ki yoğun ilgisinin etkisi büyük.
İlk bölümlerde aklıma ve inancıma ters sıkıcı bir kitap diye düşündün ve bırakmayı bile düşündüm.Ancak bir süre sonra tüm din ve inanç sistemlerinin kucaklayan, din dil ırk ayrımı gözetmeyen bir hedefe ulaşmaya çalışan bir eser olduğunu açıkça gördüm.
Özellikle bir ırmağın anlattıkların etkileyiciydi.Bir cümleye vuruldum.
"Aramaktan bulma fırsatını bir türlü yakalayamaz insan..."
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.