Bir yaşam öyküsü “Yılanı Öldürseler”...
Yaşar Kemal’ in 1950 yılında Kozan Hapishanesinde iken oradaki bir mahkumun yaşam öyküsünden esinlenerek yazdığı eser.
İlk kez 1976 yılında yayımlanmış. Daha sonra Türkan Şoray da yönetmeliğini üstlenmiş ve aynı isimle sinemaya uyarlanmış 1981 yılında. Başrolde yine Türkan Şoray var ve Türkan Şoray’ a Talat Bulut, Yaman Okay, Hüseyin Peyda, Aliye Rona, Mahmut Cevher eşlik ediyor. Film müziğinde ise Zülfü Livaneli’ nin “Gözlerin” şarkısı…
Eseri okurken Hasan’ a ve annesi Esme' ye acımamak ayrıca Hasan' ın babaannesine öfkelenmemek elde değil…
“Her gün kaçmak, her gün mağaralar, kartallar, böcekler, yılanlar, her gün, her gün… Hiçbir arkadaşı da yoktu. Ya o çocuklardan kaçıyor, ya çocuklar ondan kaçıyordu.”
Cehalet karşısında insan ne kadar dayanabilir. Namus ve töre baskısı, çevre baskısı, aile baskısı, söylentiler, aşağılama, intikam duygusu karşısında annesini bir çocuk ne kadar koruyabilir, tüm bunlara ufacık bir çocuk ne kadar dayanabilir…
Bir anne çocuğunu bırakıp gidebilir mi? Yaşamı uğruna kendi evladını bırakabilir mi? Her şeyden vazgeçebilir mi?
“Sonunda her şey gelip Hasan’ da düğümleniyordu. Halil’ in sümüklü böcekliği, solucanlığı, baykuşluğu, her gün her gün mezarında kırmızı demirlerle dağlanması gelip Hasan’a dayanıyordu. Önüne gelen, babasının düştüğü hali Hasan’ a anlatmayı üstüne bir ödev biliyordu.”
Hasan hem kendisini hem de annesini tüm bu baskılardan, intikam duygusundan, namus ve töre baskısından koruyabilecek mi?
Kitabı okurken o zamanlarda yaşananların hala günümüzde de hala devam etmekte olduğunu fark ediyorsunuz.
İncelememi burada bitirip Zülfü Livaneli’ nin o güzel şarkı sözleriyle son vermek istiyorum.
Bir kenti böylece bırakıp gitmek
İçinde bin kaygı, bin bir soruyla
Bitmeyen bir şarkı, dudağında bir yarım ezgi
Sığınmak şarkılara sığınmak bir ömür boyu
Gözlerin bir çığlık, bir yaralı haykırış
Gözlerin bu gece çok uzaktan geçen bir gemi
İyi okumalar…
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.