Çocukları üzmeyin.Edebiyat
İkinci sınıftan sonraki yaz tatilinde ödev olarak almıştım. İlk defa düzenli okumam bu kitaptı. Okuma alışkanlığı kazandıran kitap. Kitabı çok sevmiştim ama bir türlü yazıya dökemiyordum. Üçüncü sınıf başladığında azıcık da olsa yazdığım özeti öğretmenime götürdüm. Tüm sınıfın ortasında bana "Bu nasıl ödev!" diye bağırdıktan sonra üstüne ödevimi de yırttı. Bu aşağılayan hareketin sonrasında asla özet ve inceleme gibi konularda kendime güvenemedim. 24 yaşımda, tarih bölümü son sınıf öğrencisi olarak hala sınıfta kolay kolay söz almam. Alınca da sesim çatallaşır ve heyecandan ağlamaklı olurum. Bir daha hiçbir zaman Pollyanna gibi "Optimist" olamadım. "Pesimist" karakterimi de bu olaya bağlıyorum. Çocukları üzmeyin.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.