"Hasta biriyim ben, kötü biriyim ben, çirkin biriyim ben, karaciğerimle de sorunlarım var aynı zamanda. " 1864 yılında yayınlanan öyküsü bu eşsiz cümle ile başlamaktadır . Albert Camus'un Yabancı romanı , Yaşar Kemal'in Demirciler Çarşısı Cinayeti , Orhan Pamuk'un Yeni Hayat romanın da olduğu gibi ... Dostoyevski' nin de sihirli cümlesi Yeraltı Notlarında geçmektedir . Bu zamana kadar okuduğum romanlar arasındaki en iyi giriş cümlesi diyebilirim. Kitap ilk cümlesi ile sizi içine çekiyor ve sizi o eşsiz yeraltına götürüyor.
Kitap iki bölümden oluşmaktadır ilk bölüm Yeraltı ikinci bölüm Notlar . Kitabın ilk bölümünde yazar kişinin psikolojik analizi , karakteristik özelliği, duyguları , kendiyle olan iç savaşını anlatıyor, yaşadığı yeri yeraltı olarak anlatmaktadır. Kitap birinci tekil kişi anlatımı ile anlatılmaktadır.
İkinci bölüm Notlar' ise karakterin anılarından oluşan anlattığı kişiliğinin boşluğunu doldurur nitelikte bir bölüm. Karakterin neden yeraltına itildiğini ve neden yalnız olduğunu anlatmaktadır. Ve bu yalnızlık ona göre tercih edilmiş bir yalnızlıktır.
İsimsiz bir yeraltı kahramanımız var, isimsiz yeraltı kahramanı olarak anlatılsada her okuyan kişi o yeraltında kendini bulmuştur ve romanın isimsiz kahramanı olmuştur .
Kitapta çok derin anlamlar içeren cümleler var , cümlelerin üzerine saatlerce konuşabiliriz, tartışabiliriz ... Cümlelerin çoğunu da alıntıladım:)
Son bir alıntı yaparak incelememi bitiriyorum.
"Ben kötü bir insan değildim. Ne aksi bir adamım, ne de uysal biriyim. Ne alçağın biriyim, ne de namuslu, ne onurlu biriyim, ne bir kahramanım, ne de bir korkak. Ben hiçbir şey olamadım. "
·
30 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Sizi temin ederim ki dostlarım aşırı bilinçli olmak da ciddi bir rahatsızlıktır. 🙂
Bu kitabın bende en çok yer eden cümlesi.