Fareler ve insanlar.
Adını Robert Burns’un şiirindeki “En iyi planları farelerin ve insanların/Sıkça ters gider” dizelerinden alan roman gerçekten de hayal ve hakikatın çatışmasını anlatıyor ve “ne kadar hayal kurarsan kur hayatın gerçekleri ensendedir” diyor.
Bir çiftlik hayatı ve tarım işçilerinin yaşam serüvenleri bir genellemeyle aktarılıyor. Her işçinin kaderi birdir ve şaşmamıştır mesajını aktarıyor John Steinbeck.
George ve Lennie iki tarım işçisidir. Lennie büyümüş fakat bu büyüme yalnızca fizyolojik bir büyüme olmuştur. Yazar akılsız insanların tehlikeli bir hayvana dönüştüğünü Lennie karakteriyle somutlamıştır.
Peki neden George gibi zeki bir adam bir akılsızla yolculuğa devam etsin? Tek cevabı yalnızlık... yalnızlıktan kurtulmak için bir aptala bile razı olmak... Günümüz çağdaş insanının da yalnız olmamak için hiç sevmediği, ait hissetmediği yerlerde durması gibi.
Lennie ve George’nin yalnızlığa karşı savaşı gerçeklerle çatışınca elbet değişiyor, tehlikeli bir aptalla nereye kadar yaşanır ki? George bunu görüyor ve yalnızlığı hayatın gerçeği olarak kabul etmek zorunda kalıyor.
Bu toplumsal sorunların yanında bir de ırkçılığın getirdiği yalnızlığı görüyoruz. Çiftlikte çalışan Crooks bir zencidir ve beyazlarla aynı odada uyuması bile yasaktır.
İnsanın kanseri ne yazık ki ayrımcılıktır; zayıf noktası da yalnızlık.