Puan vermedi·198 syf.··
Beğendi
·2021 49. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 13 Mayıs 2021 21:35
Bu kitaba insanlar öyle şeyler yazmıştı ki, ön yargı oluşmadan okumaya başlamak çok zordu ancak kısıtlamaların olduğu günlerde elimde kalan son kitap olduğu için başladım.
Başladığımda hissettiğim ilk şey Otomatik Portakal’ı okurken hissettiğimle aynı şey olduğuydu. Bu his bir ergenin beyninin içinde olmak gibi bir şeydi, düşünceleri üslubu beni rahatsız ederken aynı zamanda okumaktan haz alıyordum.
Holden dışarıya karşı düşündüklerinin çok azını yansıtan okuldan atılmış bir genç. Hepinizde vardır aslında o; sevdiğiniz ya da sevmediğiniz birini gördüğünüzde içinizden birsürü şey geçer ya, İşte onu çok güzel yansıtıyor.
Kemal Sunal’ın “Bu adamı da hiç sevmem” repliğini getirdi aklıma bu kitap.
Holden kafasındaki düşünceleri çok güzel anlatıyor ama konudan konuya atlıyor. Çoğunluğun bu kitabı sevmemesini de buna bağlıyorum. Hem bir ergenle konuşuyor gibisiniz hem de konudan konuya atlıyor; zihninden geçenleri takip etmek zorunda kalıyorsunuz. Bir paragrafı okumaya başladığınız an aklınıza bir düşünce gelirse, onu düşünmeyi bıraktığınızda okumaya başladığınızdan çok farklı bir şey okuyor oluyorsunuz. Kitabın sonlarında bunu kaldığı dersle çok güzel açıklıyor: Bence, birisi bir şey hakkında en azından ilginç bir şey söylüyor ve bunu heyecanla yapıyorsa bırakacaksınız anlatsın. Bu güzel bir şey.
Çoğunluğun söylediğinin aksine ben keyifle okudum.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.