#okudumbitti
#WulfDorn
#Fobi
#346sayfa
#MayısAyı5ciKitap
Selam canlar. Bu kitapla birlikte yeni bir kalemi daha tanımış oldum. Ve ben yazarın kalemini çok sevdim. Sanırım bunda yazarın psikiyatrist olması ve bunu kitaba çok güzel yansıtması en önemli etkenlerden biri.
Kitap kapağına bakınca ürperti duymayan var mı? Sanırım yoktur. Daha çok korku ve gerilim dolu bir kitaba hazır olun mesajı verse de kitabın kapağı bana göre psikoloji daha ağır basmış. Şöyle ki kapak resminin hikayesinin açığa çıktığı noktada tekrar kapağa bakma isteği ve içinizde inanılmaz bir hüzün duymanız garanti.
Birde rastlantı mıdır evrenin bana bir mesajı mı hala çözemrdim ama son dönemde okuduğum birçok kitapta hep kanser hastası bir karakter var. Ve bakın buradaki hasta bize nasıl seslenmiş
"Ölüme mahkum kişileri nasıl anlar ki onlar! Kendilerinin de doğdukları günden başlayarak ölüme mahkum olduklarını kabul etmezken"
Şu cümle benim için o kadar anlamlı ki. Biz kanser hastalarını potansiyel ölü olarak gören büyük bir kesim var. Ve soru şu : öleceğini bilerek yaşamak nasıl bir duygu". İşte benim bu soruya verdiğim cevap şimdi karşıma bu kitapla çıktı. Benim cevabım şu : " bilmem sen söyle öleceğini bilerek yaşamak nasıl bir duygu.. Ee sonuçta sende öleceksin ve bunu biliyorsun". Neyse bu bahis burada kapanır
Gelelim kendimi bulduğum diğer cümleye
"Gerçek dostluk zaman ve mekan tanımazdı. İnsan yıllar sonra bile son görüşmenin üzerinden bir gün bile geçmediği duygusuna kapılırdı"
Evvettt eğer yüreğinizde gerçek anlamda bir dostluk barındırıyorsanız hayat şartları sizi ayrı düşürse de bir gün bir araya geldiğinizde yine ve yeniden kaldığınız yerden devam edebilirsiniz. Ben buna hep inandım. Vee son olarak bir alıntı bırakacağım ama öncesinde o alıntıya dair bir şey söylemek istiyorum. Hatalarınızdan ve hata yapmaktan korkmayın. Bakın bu son alıntıda bunun nedenini öyle güzel anlatmış ki anlamak isteyene. İşte
"GEÇMİŞ GELECEĞE DESTEK OLUR" "
NOKTA.................