İlk defa Tolstoy okuduğum için tabii insan usta yazarın ismini çok kez duyuyor önceden. Bu yüzden böyle edebi yazımlar içinde yüzeceğini sanıyor. Yani ilk ön araştırma yapmadan okuduğum için böyle oluyor galiba. Kitap sade ve yalın çok fazla söz sanatı bulundurmuyor. Kısa kısa 7-8 hikayeden oluşuyor. Hikayeler genel içerik olarak öğüt verici. Sanki yaşlı dedelerin gençlere anlattığı hikâyeler gibi. Dünyanın çok mahiyetsiz olduğunu tekrar tekrar vurgulanıyor kitapta. Okunuş olarak da çıtır kitap diye tabir edilenlerden bir başlayıp hemen bitiyor. İleriki zamanlarda takrar okunacaklar kısmına eklenirse çok daha fayda vereceği görüşündeyim.