•Jane Eyre’yi okuduktan sonra kendime söylediğim şey “Ben ne kadar güzel bir kitap okudum böyle” oldu. Bu muhteşem romanı bitirdiğimde gerçekten ağladım.
•Jane Eyre’nin o küçücük çocukken başlayan yaşam mücadelesi ve yalnızlığı beni çok hüzünlendirdi. Yetimhanedeki arkadaşıyla paylaştığı anlar çok duygusaldı. Küçücük çocukların nasıl acılara dayandığını düşündükçe hala üzülüyorum.
•Jane Eyre yetişkin olduğunda yeteneklerini keşfedip, tekdüze yaşamından kendini sıyırıp, geleceği için yer değiştirdiğinde onun özgüveninin ve cesaretinin sadece başlangıcıydı bu. Gittiği yerde mürebbiyelik yaparken başına gelen mucizevi aşkı ile tam hayatlarını birleştirecekken dünyasının tepetaklak oluşu, bunun sonrasında ise doğru yoldan şaşmayıp büyük cesaretlilik göstererek kendini başka yere sürükleyişi beni hüzne boğdu. Ama onun o mücadeleci ruhu ve kalbinin iyiliği yolunu hep aydınlattı. O, aşkından, ruhunun ait olduğu kişiden asla vazgeçmedi.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.