Nazi toplama kamplarında uzun süre kalan insanların onca acıya nasıl dayanabildiklerini merak ediyordum. Yazar Nietzsche’den tek bir alıntıyla durumu özetlemeyi başarıyor; “Yaşamak için bir 'neden'i olan kişi, neredeyse tüm 'nasıl'lara dayanabilir." Kimisi için onu bekleyen çocuğu bir neden olmuş, kimisi içinse işinde sadece kendisinin gerçekleştirebileceğine inandığı bir projesi. O zaman insanı hayatta tutan şeyin, sorumlulukları olduğunu kesin bir dille söyleyebiliriz. Çünkü kişi, hizmet edeceği bir davaya ya da seveceği bir insana kendini adayarak ne kadar çok kendini unutursa, o kadar çok insan olur ve kendini de o kadar çok gerçekleştirir.