Hasan Ali Toptaş'tan okuduğum ikinci ve iyi ki okumuşum dediğim bir kitabı daha oldu. Kitabın kendini sevdiren noktası akıcı samimi ve duru bir dil kullanılmış olması. Yazarımız zaten Türkçeyi kullanma konusunda oldukça başarılı.
Kitapta bir baba oğul ilişkisini en olması gerektiği şekilde okuyoruz.
Geçmiş zamanda bir kaza sonucu bacağını kaybeden Aziz Bey'in sağlığının günden güne kötüleşmesi ve oğlunun bir kere bile oflamadan sıkılmadan günlerce babasıyla ilgilenmesi sürecini çok sıcak bir anlatımla okuyoruz.
Kitaptaki kahramanlar, konuşmalar tam bir Türk kültürünü ve samimiyetini yansıtıyor.
Kahramanımızın Ankara Denizli arasında devamlı bir gidiş geliş süreci ve tekrarlı betimlemeler olsa da akıcılığını bozmadan derin duygular uyandırarak sürüyor kitap.
Mutlaka bir şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum. Bol okumalar.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.