Puan vermedi·236 syf.··Beğendi
···Okunma: 16 Mayıs 2021 21:54 Bir gün bir uyaniyorsunuz o da ne ölüm denen olgu yok olmuş....kulağa nasıl geliyor sizce ?
Haa bu olmeme olgusunu yaşlanmamak olduğunu dusuyorsaniz yanılıyorsunuz. Zira zaman durmuyor ebedi bir yaşlılıga doğru yol alıyorsunuz.
Sahi hiç dusundunumuz mu olumsuz bir hayatı.. ama kitabı okuyunca iyi ki ölüm var diyeceksiniz.
Jose saramogo' nun okuduğum 3. Kitabi değişik bir kafa yapisi var yazarımızın. Olayları kurguları aslında hep aynı tema üzerinde toplamış. İnsanlık= Ben(cillik). Bir felaket gelmeye görsün başa insanların güzel yüzleri arkasındaki yırtıcı gücü görmek hiç de zor değil.. evren öyle ritmik bir düzende hareket ediyorki melodinin bir notasinin eksilmesi her şeyi tepetaklak yapabiliyor. Kurumlar, dinler, yöneticiler, siyasiler, ahlaki değerler, toplumsal düzen, aile birliğinin pufffff olması bir saniye..
"Ertesi gün hiç kimse ölmedi " diye baslayan
Ölüm bir var mış bir yok mus masalsiligiyla ölümsüzlüğün anlık sevincinden sonra insanlığın yaşadığı hayalkırıklığı ve yıkımın anlattığı kara bir komedi romanı diyebiliriz bence. ütopik sayılabilecek bir ülkenin sınırları içinde artık var olmayan ölümun üstünden bir devletin tüm yapılarını varolusunu eleştirmekte yazarimiz. hastaneler, huzur evleri, cenaze levazımatçıları, sigorta acentaları, basın ve yayın organları, televizyon ve gazete, din ve kilise, politika ve devlet adamları, mafya ve derin devlet ve insanlığını yitiren insanlar.kitapta güzelde bir supriz var ölümün cinsiyeti şahane. ama keşke kendini adamasaydı büründüğü kılığa( okuyun öğrenin)....kitap başladığı gibi bitiyor" ve ertesi gün kimse olmedi" işte kitabın özeti..
Yaşam kadar ölümde bir hak..
"Ölüm olmasaydı onu icad etmek zorunda kalirdik" voltaire
Bence okunabilecek farklı bir bakış açısı..