Insanın en sahici yanı çocukluğuydu, bu yüzden Grapon Kağıtları'nın arka kapağına yangın yerini süsledim demedi de, " Bu kitapta yer alan sahir ve mekanların gerçekle alakaları tamdır" demeyi uygun gördü. Çocukluğun sahici yanını bir daha bulamadığından belki, kahramanlarını da yanlış ata oynayanlar diye tanıttı. "Kedi, kadınlar, muhabbet kuşları ve gözyaşları..." dedi. "Hepsi sahiden vardır ve bir dönem yaşamışlardır."