"Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum." cümlesiyle başlayıp
"Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım." sözleriyle sonlandı Masumiyet Müzesi
Çok mutlu bir hayat yaşadım diyen Kemal, gerçekten mutlu bir hayat yaşadı mı? Yoksa Füsun'a duyduğu aşk, sevgi, tutku, saplantı... bunlardan biri ya da hepsi demek daha doğru olur, onun yaşamını dibe mi çekti?
Sevmeyi mi sevdi sadece? Kesinlikle cevap bu sevmeyi sevdi Kemal, sevdiğini düşünmeyi, sevdiğini anmayı, onun hatıralarını biriktirmeyi, onun elinin ve gözünün değdiği her nesneyi alıp saklamayı, öyle ki yıllar içinde bir müze açacak kadar bir çok şey biriktirmiş oldu.
Orhan Pamuk kitabı yayımlamasının ardından Masumiyet Müzesini açmış ve hikayede geçen Kemal'in sevdiği kadına ait toplamış olduğu tüm bahsi geçen şeyleri müze de sergilemiştir.
Kitaba ara verdiğim zamanlarda kendimi Kemal ile Füsun'u düşünürken buluyordum. Beni hunharca içine alıp etkileyen bir aşk oldu. Bazen buhran geçirir gibi oldum okudukça ve farkettim ki ana karakterin geçirdiği buhran bana da yansıyordu insan ruhundaki fırtınaları, mizah duygusunu da yine okuyucuya ustalıkla yansıtmış Orhan Pamuk
Sadece aşk değil, İstanbul ve tarihi sokaklarını sanatsal bir şekilde aktarmış.
1975'leri ele alan Orhan Pamuk, İstanbul sosyetesini ve burjuva sınıfından olan Kemal ile kendi hayatının benzerliğine de değinmiş sonsözde.
Kemal aşkı, ben de edebiyat sevgim ve siyasi durumlarım yüzünden dışarı itildik der ve ikimiz de pişman değiliz diye noktalar
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.