Şiirle yaşamak ne kadar da güzel. Aldım kitaplıktan okumaya başladım. Sonra rast geldim şu dizelere “küsecek kadar sevmeli insan birini
o gelince küsmeli: nerdeydin bunca zaman
niye sevmedin beni, küsecek kimsem yoktu
demeli o varken de kimseye küsmemeli.” Nasıl da beni benden aldı, kapattım kitabı. Bu dizeleri öyle es geçemezdim. Düşünmeliydim, özümsemeliydim. İçime akmasına, tüm hücrelerime işlemesine izin vermeliydim. Sonra inceledim kitabın kapağında aynı dizeler. Şiirin kendisine yazılmış şiir: Şimdi varmışsın gibi küsüyorum yokluğuna.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.