Albaya Mektup Yok kitabı, Gabriel Garcia Marquez'in, Kırmızı Pazartesi, Kolera Günlerinde Aşk ve kült kitabı addedilen, nobel ödüllü Yüzyıllık Yalnızlık'tan sonra okuduğum 4. kitabı...
Kolombiyalı yazarın hikâyelerinin Latin Amerika'da geçtiğini bilmesem, her defasında "ne kadar da bizden izler taşıyor" diyesim gelir... Ki sanırım benim bu duygum, birçok okuyucuda da karşılık buluyordur diye düşünüyorum...
Uzun öykü özelliği taşıyan kitabı, gene büyüsüne kapılarak okudum Marquez'in diğer kitaplarında olduğu gibi...
İç savaşta canı pahasına savaşan kitabın baş kahramanı Albay, emekli aylığına bağlandığıyla ilgili mektup beklemektedir. Bunun için de her cuma düzenli olarak limana iner ve kendisine haber getirecek olan posta teknesini bekler... Posta şefinden her defasında aldığı cevap, "Albay'a mektup yok" olur ve bu 15 yıl sürer Bu arada biricik oğulları Agustin, horoz dövüşlerinin yapıldığı bir mekânda gizlice bildiri dağıtırken öldürülmüştür. Oğul acısı, yokluk, açlık, sefalet, hastalık, ihanet, yasaklar arasında gelişen olaylar örgüsü içinde geçer öykü...
Evleri ipotekli olan Albay'ın hem kendisinin sağlık problemleri vardır hem de eşi astım hastasıdır. İklim koşulları olumsuz etkiler sağlıklarını: sürekli yağan yağmurlar ve korunaksız evleri kronikleştirir ağrılarını. İyi beslenmeleri gerekir, ancak bir de oğullarından emanet horozları vardır. Kendi kendilerine yetemeyen karı kocaya, horozun yükü ağır gelir, fakat horoz çocuklarından emanettir. Eve ve horoza yiyecek almak için satacak sadece saat ve resimler vardır, onlar da para etmez. Hatta nikâh yüzüklerini dahi satmayı göze alacak kadar kötü durumdadırlar.
Ülkedeki sıkıyönetim ve yasaklara da değinir yazar. Şehre gelen filmler arasından hangisinin izleneceğine peder karar verir mesela. Kilise faşizme hizmet eder adeta. Gece saat 23'ten sonra sokağa çıkma yasağı vardır. Gazetelere sansür uygulanır. Ülkeye dair gerçekler, teksirle çoğaltılmış, gizlice dağıtılan bildirilerden öğrenilir. Ve ardı sıra geçen günler geceler...
Her satır o kadar tanıdık ki...
Bir çırpıda okuyacağınız 75 sayfalık uzun öykü, bende derin izler bırakmadı dersem yalan olur...
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.