Adı:
Albaya Mektup Yok
Baskı tarihi:
Nisan 2016
Sayfa sayısı:
69
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789755102375
Kitabın türü:
Orijinal adı:
El Coronel No Tiene Quien Le Escriba
Çeviri:
Handan Saraç
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Can Yayınları
Bugün Latin Amerika'nın ve dünyanın en büyük yazarlarından biri sayılan "Gabriel Garcia Marquez"in 'büyülü gerçekçilik' diye nitelenen yapıtlarından bir örnek daha sunuyoruz: "Albaya Mektup Yazan Kimse Yok" adlı bu uzun öyküdeki emekli albay, bir türlü gelmeyen emekli aylığını her cuma günü karısı ve horozuyla birlikte bekler. Bu öykünün de ana teması, her zaman olduğu gibi, yalnızlık'tır. "Yazmaya bir imgeyle başlarım her zaman," diyor "Garcia Marquez". "İmge, gerçeğe ulaşmanın aracıdır ve yaratmanın kaynağı, son çözümlemede, gerçekliktir her zaman." 'İmge' "Garcia Marquez"in nasıl hareket noktasıysa, 'yalnızlık' da yarattığı gerçekliktir her zaman. Daha önce başka kısa öyküleriyle birlikte sunduğumuz bu uzun öyküyü, bütün dünya dillerinde olduğu gibi bağımsız bir kitap olarak basmayı uygun gördük. 
(Arka Kapak)

IDéEFIXE'in Notu:
Gabriel Garcia Marquez, 1982 Nobel Edebiyat Ödülü sahibidir.
 
ELİNİN KÖRÜ
Bütün olmazlara
cevaben.

Gabriel’in Türkçe okunuşunun Cebrail olduğunu biliyor muydunuz? Ben bilmiyordum. Şaşırtıcı!

Latin Amerika’nın en iyi yazarlarından birisi olan Gabriel Garcia Marquez’in kısa ancak düşündürücü öyküsü. Bir kitabı okurken kendimizi genelde ana karakterin yerine koyar, öyle değerlendiririz. Ancak bu kez kendimi albayın eşinin yerine koydum. Gerçekten bu adama sabretmek kolay iş değil! Kadını hasta edip yataklara düşüren eminim bu albayın umarsızlığa varan hareketleridir.

—-SPOİ ALAN—-

Albay her cuma şehre gelecek geminin yolunu gözler. O gemi gelmesine geliyor ancak bir türlü albayın istediği mektubu getirmiyor: 15 yıl düzenli olarak her cuma gemiden inen posta şefini gözleyen albay hayal kırıklığını giyiniyor bedenine.

Latin Amerika’da savaş sonu sokağa çıkma yasakları, sansürler vs durumlar oluşuyor. Gazeteler sadece halkın görmesi gerekenleri yazıyor. Halk kıtlığı yaşıyor. Albay ve eşi de bu durumdan müzdarip. Savaş gazisi olan albay emekli olup maaş almanın hesaplarını yapıyor ancak bunun hayalden öteye gidemeyeceğini kendine itiraf edemiyor. Geçinmek için evde ne varsa satan bu çift bütün umudunu horoza bağlıyor. Kendileri aç kalıyor ama horozu aç bırakmıyorlar. Kapakta yer alan horoz, en az Franz Kafka’nın Dönüşüm kitabının kapağında yer alan böcek kadar gereksiz.

Kitap içerdiği mesajlar ve dönemin ağır şartlarına getirdiği eleştiriler açısından güzel. Diyaloglar da bir bakıma güzel ancak kitap baya baya eksik bitti.
-Albay emekli maaşını aldı mı?
-Ocak ayında horoz dövüşüne katıldı mı?
-Hastalıkları sonucunda öldüler mi? Kaldılar mı? Bunlar hep soru işareti olarak kaldı üstad Cebrail!

Bir oturuşta bitireceğiniz bir kitap. Bekleyen, umut eden, çaresizliği, hayal kırıklığını dibine kadar yaşamış bir albayın öyküsü!

Bugün Cuma , albaya mektup yok mu?
Gabriel Garcia Marquez'den kısacık,bir çırpıda okunacak harika bir öykü.kitap ta yıllardır gelmeyen ve bütün ümidini o habere bağlamış olan bir albay ve eşinin,çektikleri yoksulluk anlatılıyor.Albay'ın bu kadar yoksullukta bile onurunu korumak için verdiği mücadele ve bunun yanında, bir süre önce öldürülen oğlundan kendisine yadigar kalan bir horozu kaybetmemek için ve onu beslemek için verdiği uğraşından bir bölüm anlatılıyor.hikaye yazarın uslubuna alışık olmayanlar için biraz sıkıcı olabilir.ama yazarı okumaya alışık olanlar için ,beğenerek okuyacakları,güzel anlatılmış,harika bir kısa öykü özelliği taşımaktadır.
  • Kürk Mantolu Madonna
    8.9/10 (14.649 Oy)18.204 beğeni41.254 okunma2.672 alıntı173.649 gösterim
  • Dönüşüm
    8.2/10 (8.200 Oy)8.507 beğeni27.271 okunma769 alıntı133.039 gösterim
  • Satranç
    8.7/10 (8.855 Oy)8.800 beğeni24.123 okunma1.625 alıntı112.010 gösterim
  • Hayvan Çiftliği
    8.9/10 (7.115 Oy)7.684 beğeni21.591 okunma772 alıntı84.361 gösterim
  • Küçük Prens
    9.0/10 (10.330 Oy)12.898 beğeni33.003 okunma3.102 alıntı138.771 gösterim
  • Simyacı
    8.5/10 (7.536 Oy)8.487 beğeni25.051 okunma2.284 alıntı108.191 gösterim
  • Yabancı
    8.3/10 (4.192 Oy)3.707 beğeni12.274 okunma1.111 alıntı50.341 gösterim
  • Şeker Portakalı
    9.0/10 (7.248 Oy)8.684 beğeni24.169 okunma1.278 alıntı118.910 gösterim
  • 1984
    8.9/10 (5.757 Oy)6.065 beğeni15.962 okunma2.542 alıntı82.449 gösterim
  • Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
    8.6/10 (5.709 Oy)5.396 beğeni15.573 okunma1.874 alıntı83.604 gösterim
Ne zamandır Marquez okumak için fırsat kolluyordum kısmet bugüneymiş diyelim.

Kitabın ön kısmında böyle bir yazı dikkati çekmekte "Benim en iyi yazdığım eser bu eser. Hatta Yüz Yılın Yalnızlığı 'nı bu eser okunsun diye yazdım"
İlgi çekici bir itiraf. Ne kadar gerçek henüz araştırmadım.

Gelelim yazarımızın "en güzel eserine" :
Emekli, gazi bir albay çok yaşlıdır. Kendi gibi yaşlı karısı ile sefalet içinde yaşarlar. Albayın iki umudu vardır karınlarını doğru dürüst doyurmaları için :
* Ordu için yaptığı bu kadar fedakarlıklara göre ona verilmesi gereken emekli maaşı
*Ölen oğlunun emanet olarak bıraktığı horozun dövüş sırasında kazanması. (o zaman da para gelecek)
Benim elimdeki kitabın kapağında horoz resmi var. Bence tam uymuş. Zira kitap tüm sayfalar boyunca horozun ne kadar yemek yemesi üzerinde tartışmalarla geçiyor. -_-

Yazar bu kitabı bir yaşlı insanın gemi yolu bekleyen intizarlı bakışlarını görerek, kendi Paris'deyken habire yola bakıp bakıp dalınca yazmış (vatanını özlüyormuş)

*Hikaye kısaydı. Güzeldi. Karamsardı. Yer yer duygusaldı. İsminden dolayı Spoiler içeriyordu.
*Sonu bir yere bağlanmamış havası kattığı için tüm emekler boşa gitmiş hissini veriyor.

Yine de keyifle okuyun :)
Öncelikle pek fazla inceleme yazmıyorum ve bu kitabın incelemesini yazma sebebim albayı kendime çok yakın hissetmem. Hatta onda kendimi bulmam diyebilirim. Verdiği tepkilerden, özelliklerine kadar benim gibiydi.

Kitaba gelirsek;
İnatçı albay her cuma günü emekli aylığının gelmesini bekliyor. Ve ne kadar beklediğini karısının tek cümlesiyle açıklayarak geçeceğim.
"Bir mektubu on beş yıl bekleyebilmek için insanda bir öküzün sabrı olmalı, sende olduğu gibi."
Albayımızın beklediği diğer bir şey de, horozunu dövüştürmek için gelmesi gereken ocak ayı.
İkisini de para için bekliyor çünkü yeterince yoksulluk çekiyorlar ve karısı bu durumu insanlara belli etmemek için büyük ölçüde çabalıyor. Yine sabrını takdir ettiğim karısının bir sözü aklıma geliyor.
"Yoruldum artık," dedi kadın. "Erkekler evin sorunlarını bilmez. Kaç kez, bazen günlerce yemek pişirmediğimizi komşular anlamasın diye, tencereye taş koyup kaynatmak zorunda kaldım."
Karısının sözlerinden bahsetmişken, bazen gerçekten bana diyormuş gibi hissettim. Sanki albaya değil de bana yakınıyordu. Ama yine söylüyorum aynı şeyleri bana söyleseydi de albayla aynı tepkileri verirdim. Doğrusu bunu söylemem albayı haklı çıkarmıyor. Çünkü albay gerçekten sabredilesi bir adam.

Çok fazla uzun tutmak istemiyorum. Kısaca bu komik olduğu kadar trajik hikayeyi okumanızı tavsiye ederim. Çok akıcı bir kitap değildi belki ama okurken sayfaları bitsin diye çevirmeye çalışmayacaksınız. Zaten 1-2 saatte bitebilecek kısa bir kitap. Sonunun askıda kalması çok hoş olmasa da son diyaloğu gerçekten beğendim.

"Elinin körünü." :)
Marquez'in en iyi eserim dediği Albaya Mektup Yok, bir oturuşta okunabilecek, albayın emeklilik mektubunu beklemesini ve çektiği zorlukları anlatan bir kitap. Çocuğunun ölümünü tadan, savaş yıllarında askerlik yapan, hakkettigi emeklilik maaşı için 15 yıldır savaş veren, her şeye rağmen onurundan vazgeçmeyen bir albay; kıt kanaat evi çeviren, eşine yol gösteren destek olan, komşuları aç olduklarını anlamasınlar diye tencereye taş koyup kaynatan, oğlunun yasını tutan eşi ve oğullarından kalan, çok yemek yiyen bir horoz. Tüm umutları horozun dövüşleri kazanması ve bekledikleri mektubun gelmesi. Ama hakettiğin şeyleri almak için çaba göstermek zorundasındır bu dünyada. "Hayat şimdiye kadar icat edilen en güzel şey" diyor albay herşeye rağmen umudu var "Umut karın doyurmaz ama insanı ayakta tutar" diye devam ediyor. Umut ediyor mektubun gelmesini dört gözle bekliyor 15 yıldır umutsuzluğa yer bırakmıyor. "Bir mektubu 15 yıl bekleyebilmek için insanda öküz sabrı olmalı, sende olduğu gibi" diyor eşi. 15 yıldır gelmediyse gelmesine az kalmıştır keein gelecektir mektup Albaya göre. Ama köşeden ekliyor posta memuru "Kesinlikle gelen tek şey ölümdür Albay."
Yazarı daha önce okumamış biri bu kitaptan başlamamalı diye düşünüyorum.
Nobel Edebiyat ödüllü yazardan bir eser daha okudum. Kırmızı Pazartesi’ye nazaran biraz daha az sevdim bu eseri. Eser çok kısa ve uzun öykü olarak yazılmış. Kapak tasımı Kırmızı Pazartesi gibi çok güzel ve direk spoiler içermekte… Ki zaten adı direk spoiler. :) Akıcı, sade bir uzun öykü.
Kitabın içeriğine gelirsek; emekli olan albayın beklentisi diyebiliriz… Ama ne beklentisi ? Kitabın adında olduğu gibi aslında albay emekliliğin karşılığında askeriyeden mektup ve içi dolu para bekliyor. Bir de asıl eserin kahramanı olan dövüş horozundan ( ölen oğlunun ) para bekliyor. Bu para beklentisi içerisinde yaşanan olayları anlatmış bize yazar. Çok az karakteri olan bir eser. Albayın naifliği, çekingenliği, eşinin evi iktisatlı idareci kullanması, Sabas’ın karaktersizliği… Aslında yazar diğer eserlerine nazaran pek daha sarmasa (aksiyonu az) da bu romanda çok şeyden inceden inceye söz etmiş. Umut ve beklenti had safhada… Geçinceme, sabır, duygusallık, karamsarlık, siyaset, savaş, hayvan sevgisi ve yaşama sevgisi… Çok güzel alıntılar ve dersler var okunulası.
1-2 saat içerisinde okunulabilecek bir eser. ( 69 Sayfa ) Tavsiye ederim kesinlikle güzeldi ama tabiki sonu hariç. Yine neler oldu, neler bitti bir bilgimiz yok. Sonu olmayan bir eser. :)
Tam da Márquez severlerin gülümseyerek ve biraz da hüzünle okuyup hemen bitireceği bir uzun öykü. Hayatımızdaki karakterlerden kesit, hepsi de olduğu gibi aktarılmış.
Gabriel Garcia Marquez’den daha önce okuduğum iki kitap hoşuma gitmişti ve buna da haliyle olumlu bir beklenti ile başladım ancak kitap beni içine çekmeyi bir kenara bırakın tam tersine uzaklaştırdı. Çok durağan ve sıkıcı geldi kitap bana. Artık bir yerden sonra bitsin diye zorla okudum. Bunun sebebi ya konunun ilgimi çekmeyip anlatımı beğenmemem ya da kitapta kaçırdığım kilit bir nokta var. Ama sonuç olarak kitabı tekrardan okuma isteğim de yok. Artık ne diyelim kısmet Gabriel Garcia Marquez’in başka kitaplarına.
Ülkesine son derece iyi bir şekilde hizmet etmiş bir albayın neredeyse yaşadığı şehirdeki dostları tarafından bu denli küçük görülmesi ve albay için son derece değerli olan konuları insanların alçakça gülümsenecek kadar basit görmeleri insanı derinden etkiliyor ve bunun yanına beklediği maaş devlet tarafından ödenmediği için eşi ile birlikte yaşadığı gülünç ama bir okadar da üzücü diyologlar ortaya çıkıyor. (Kısacası güleriz ağlanacak halimize)
Emekli bir albay. Zamanında savaşlara girmiş çıkmış ve devletten emekli parasını almayı bekliyor. Bir karısı bir de oğlu ama oğlu ya askerdeydi yada ölmüştü. Elinde bir horozu kalmış birde evde sadece Mısır. Horozda dövüş horozu. Mısır'ı horozlada paylaşınca eşi tepki gösteriyor. Tabi bu yüzden horozu yanında gezdiriyor.
Sürekli mektup bekliyor albay. Devletten.
Ve bu bekleme hiç umudunu kırmıyor. Albay bir gün evde hiç Mısır kalmadığında yatağa uzanır. Eşi konuşmaya başlar. Yarın olsun belki mektup gelir der ve sırtını döner uyur. Kitap orda biter. İnsanları elindeki kısıtlı metayı paylaşmadığı sürece paylaşım paylaşım değildir. Bugün senin çok paran varsa bundan biraz birine verebiliyorsan bu paylaşım değildir ama cebindeki 10 liranın beşini birine verebiliyorsan. Bu paylaşımdır. Horoz albaya miras kalmıştır oğlundan. Bu yüzden ona bakmak zorunda hisseder kendini ve boğazındakini onunla paylaşır Ve o mektubu her sabah yine bekleyecektir hiç gelmeyeceğini bilse bile...
Sıddartha oruç tutarken günlerce. Bunun ona sabrı ve yaşamayı öğrettiğini söylerdi herkese. Bu yüzden ona ne yapabilirsin dendiğinde ben oruç tutarım derdi. Ve orucun ona öğrettikleriyle sıddartha sabır isteyen her işin altından kalkabildi.
Sıddartha herman hessenin kitabıdır bu arada.. Ve o da çok iyidir. O benim hayatımı etkilemiş nadir kitaplardandır
"En iyi eserim" demiş yazar bu kitap için.Haklı da."Kırmızı Pazartesi"deki olay örgüsü belki yok ama ben zaten buna fazla takılmam."Yalnızlığı,çaresizliği,parasızlığı ve açlıği" bu kadar iyi işleyen bir kitap daha okumadım henüz.
Daha önce Marquez'in Kırmızı Pazartesi adlı kitabını okumuştum. Bu kitabı gerçekten beğenmedim. Okurken sayfaları çevirdikçe meraklanmanız gerekir ama ben sadece kitap bitsin diye bekledim. Evet acıklı bir hikaye ancak hoşuma gitmedi. Öykü birden pat diye kesilmiş. Başka kitaplarını okur muyum? Evet. Ancak bunu önerir miyim? Hayır.
"Hep aynı hikaye,"diye başladı kadın bir an sonra. "Biz açlığa katlanıyoruz ki başkaları yiyebilsin. Kırk yıldır hep aynı hikaye "

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Albaya Mektup Yok
Baskı tarihi:
Nisan 2016
Sayfa sayısı:
69
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789755102375
Kitabın türü:
Orijinal adı:
El Coronel No Tiene Quien Le Escriba
Çeviri:
Handan Saraç
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Can Yayınları
Bugün Latin Amerika'nın ve dünyanın en büyük yazarlarından biri sayılan "Gabriel Garcia Marquez"in 'büyülü gerçekçilik' diye nitelenen yapıtlarından bir örnek daha sunuyoruz: "Albaya Mektup Yazan Kimse Yok" adlı bu uzun öyküdeki emekli albay, bir türlü gelmeyen emekli aylığını her cuma günü karısı ve horozuyla birlikte bekler. Bu öykünün de ana teması, her zaman olduğu gibi, yalnızlık'tır. "Yazmaya bir imgeyle başlarım her zaman," diyor "Garcia Marquez". "İmge, gerçeğe ulaşmanın aracıdır ve yaratmanın kaynağı, son çözümlemede, gerçekliktir her zaman." 'İmge' "Garcia Marquez"in nasıl hareket noktasıysa, 'yalnızlık' da yarattığı gerçekliktir her zaman. Daha önce başka kısa öyküleriyle birlikte sunduğumuz bu uzun öyküyü, bütün dünya dillerinde olduğu gibi bağımsız bir kitap olarak basmayı uygun gördük. 
(Arka Kapak)

IDéEFIXE'in Notu:
Gabriel Garcia Marquez, 1982 Nobel Edebiyat Ödülü sahibidir.
 

Kitabı okuyanlar 870 okur

  • Kaan T
  • Ben Skoer
  • Ayşe
  • dmtthr
  • aslıhan tekin
  • Arda Ali Aşanboğa
  • Egehan Yemeztaşlıca
  • thrdrgt
  • Nurhan ŞENGÜL KILINÇ
  • Ceren Yüksel

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%3.9
14-17 Yaş
%3.6
18-24 Yaş
%27.8
25-34 Yaş
%35.6
35-44 Yaş
%18.6
45-54 Yaş
%7.8
55-64 Yaş
%1.3
65+ Yaş
%1.3

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%58.5
Erkek
%41.5

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%19.7 (75)
9
%14.2 (54)
8
%26.6 (101)
7
%24.2 (92)
6
%7.6 (29)
5
%3.9 (15)
4
%1.6 (6)
3
%1.3 (5)
2
%0.8 (3)
1
%0

Kitabın sıralamaları