Aşkın en tutkulu hali, O yüreğine en uzak kaldığında daha çok sevmekmiş!
Kitap sosyal medyada o kadar dolandı durdu ki ister istemez "okunmayacaklar" listeme kaydedildi. çünkü ben genel itibariyle "popüler" yazar ve kitaplardan uzak durmuşumdur hep. Sırf yazarının hatırına (Sabahattin Ali'nin öykücülüğünü hep sevmişimdir) kitaba bir şans vereyim demiştim. İyi ki de demişim.
İkisinin de uyumadığı bir gecenin sabahında hani diyor ya Maria, Raif'e "Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum! Bu eksik sana değil bana ait... Bende inanmak noksanmış... Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum."(s.139) sanırım aşkın en nahif tanımı...
Son yapraklarını da aşındırdığımda kitabın, içimde o kadar tarifsiz bir hüzün, yaşan(a)mamışlıkların verdiği öfke peyda oluyor ki anlatamam. Bir gün bizi de bu kadar tutkuyla sevecek bir Raif ve bu kadar içten sevecek bir Maria bulmamız dileğiyle...
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.