Puan vermedi·264 syf.··Beğendi
···Okunma: 27 Mayıs 2021 18:49 İki oğul ve iki baba. O dönemin toplumsal yapısını bu iki oğulun düşünceleri üzerinden etkili bir şekilde yansıtmış Turgenyev. Bazarov nihilistliği benimsemiş, asi, hiçbir otoriteyi, kuralları kabul etmeyen, Arkadiy ise ailesine daha bağlı, nihilistliği savunsa da ailesiyle çatışmaya girmek istemeyen bir genç. Bazen bu iki arkadaşın aralarında geçen konuşmalardan bazen de Bazarov'un Arkadiy'in amcasıyla arasında geçen konuşmalardan anlayabiliyoruz düşüncelerini. İki zıt düşünceyi de okuyucuya vererek siz kendi doğrunuzu bulun demek istemiş gibi Turgenyev. Diyaloglarda geçen konuşmalar çok fazla anlam içeriyor. Turgenyev'in okuduğum ilk romanı olmasına rağmen anlatımı, dili çok tanıdık geldi. Dostoyevski okuyormuş gibi hissettim. Dili çok akıcı, sürükleyici. Puşkin'den alıntılar da yapmış turgenyev. Kitabın sonunu hiç böyle beklemiyordum. Her şey bir anda oluyor. Bir anda Bazarov mikrop kapıyor, hastalanıyor ve ölüyor. Roman aslında Bazarov'un etrafında geçtiği için bitirişi de karakteri bitirmekle, yani öldürmekle yapmış. Turgenyev bir yazısında "Bazarov'u ben öldürmeseydim o beni öldürecekti!" demiş. Demek ki bu yüzden sonlandırmak istemiş. Son sayfalarında da nihilistliğe göndermeler yapmış sanki. Üzüldüm böyle bitmesine. Turgenyev'in sözüyle bitireyim ben de o halde:
" Eğer okuyucu Bazarov’u tüm kabalığıyla, kalpsizliğiyle, acımasız soğukluğu ile sevemediyse ben suçluyum ve amacıma ulaşamadım demektir"