Aslında diyordu; varlık yokluktur, yokluk da varlık! Hepsi gören göze bağlı!
Bu dünyada Allah'ın en çok gücüne giden şey, insanların hadlerini bilmeyip büyüklük taslamalarıydı.
Melek bilgisiyle, hayvan da bilgisizliğiyle kurtuldu, insanoğlu bu ikisi arasında keşmekeşte kaldı.
Demek ki can çıkmayınca, insandaki onur ve intikam duygusu da çıkmıyordu.
Kendi kendime acımak, içime zehir gibi akıtmaktan farksızdı.