Bu kitapta duygusal bir kitapti aslinda insanlarin okuma ogrenme ya da fiziksel olarak bir engeli olsa dahi bunu asmak cok ozguven verici bir duygu. ama insanin kendine guvenmesi icin illaki bir seyleri basarmasimi lazim diyecek olursaniz hayir, cunku insanin kendine guvenmesi icin kendini sevmesi lazim olay soyle:zihinsel ve bedensel olarak bir engeli olan on yasinda bir cocuk var (bu arada on yasinda olmayadabilir cunku ayrintilari pek aklimda tutamiyorum da) cevresi onu cok kucuk goruyor yani bir nevi ezikliyor ama cocugun cok iyi bir resim yetenegi var cevredekileri daha dogru durust kalemi eliyle tutamazken nasil resim cizebilir diye dusunuyorlar cevredekileri dedigim arkadaslari, annesi, abisi yani ailesi neyse cocuk cabaliyor ama ne yaparsa yapsin kalemi eliyle tutamiyor ama bu sefer de ayagiyla deniyor ve goz dolduracak eserler ortaya koyuyor kitabi arastirirken sunu ogrendim adlinda yazar kendi otobiyografisini yazmis