Oscar Wilde için yazmak bir cehennem : Ruhun ve güzelliğin kaybı, zamanın ve kelimenin tükenişi. Bu sebepledir ki yirminci asrın çirkinliğini sezinleyerek ,duvar kağıtlarına karşı açtığı bir savaşın mağlubu olarak yanında götürdü büyük nutuklarını.
Ginsberg "çünkü aklıma gelen her şeyi söylemenin en iyi şekli" diyor yazma sebebine.
Yedi tepeli bir sebep arayanlara "yazmasaydım delirecektim" cümlesini bırakıyor geriye Abasıyanık.
Sahi,ne demişti Nobel konuşmasında Orhan Pamuk
"yazmak içinden bambaşka bir insan çıkarmaktır."
Peki bütün bu cümleler ne için? Biz burada tam olarak ne yapıyoruz?
"Altı bin küsür sayfayı sadece özgür olmak için yazdım."
Evet, aslında Knausgaard kendince bir cevap verebilmiş bu soruya ya da ben öyle zannediyorum.Bir zamanlar çok fazla zan sahibi olan biri için müstehzi olabilir bu cümleler.
Bu kitabı benzeteceksem Hz. İbrahim'in Allah'ı bulma öyküsü gibi kendi sebep ve sonucunu bulmasına benzetebilirim. Knausgaard öğretmenlik ,petrol çalışanlığı ,kaset satıcısı ve yayın direktörlüğüne kadar farklı mecralarda bulunmuş. Zaten kendisi sanat ve edebiyat mezunu olduğu için edebiyatı, sanatın diğer yolları ve bizzat kendisiyle mukayese etme fırsatı çokça olmuş.
"Edebiyat nedir" ile başlayıp kelimelerle tanışma ve "neden yazıyorum" sorusuna biraz daha kendini inandıran belki de herkesi kandıran cevaplar veriyor. Bunun yanında nitelikli bir iniş yapıyor tabii ; elbette dünyayı algılayış dil kadardır ve bütün bu anlatılanlar bir nefeslik alanda "edebiyat"tır.
Bitirirken.
Jaspers gibi bakacaksak bu hayata ; edebiyat, yolda olmaya benzemiyor.
Daha samimi konuşacaksak, bir ateş hikâyesi yazmak için de bu kadar yanmaya değmiyor.
·
50 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.