Bir denizcinin denizine kavuşma hikayesi.1000Kitap
Martin Eden, uzun soluklu okunabilecek, başta klişeye kaçan konusuyla beklentinizin fazla olmayacağını bildiğiniz ama dili ve anlatımıyla özellikle Martin'in azmiyle konudan kopamadığınız bir kitap.
Pes edilecek noktalarda kaç kez aşk uğruna inatlaştığını ve daha ileriye gittiğine tanık oluyoruz. Daha sonra aşka nasıl anlam yüklediğine. Yarı otobiyografik olmasıyla kitap boyunca hep beraberim de hissettiğim Martin'i uğurluyorum. Ve yaşanan olayların gerçekliğinin yüzyıllar geçmiş olsa bile değişmediğini görerek üzülüyorum. İnsana duyulan saygının, her dönemde aynı olduğu, kıyafete, mesleğe, konuşma şekline göre değerlendirildiği ve bunun getirdiği zorlukları Martin Eden ve onun sosyal kesimi gözünden bizimle bağdaştırdığını biliyoruz. Ne de olsa hep karşılaşacağız burjuvalarla.
Martin kadar saf sevgiyle donanmış bir insanın nasıl olup da Ruth'u gözünde bu kadar büyüttüğünü anlayamadım ve bazı noktalarda Ruth'u Martin'e layık bulmadım. Sevgi birini değiştirmek değildi ve Ruth'un Martin'i olduğu gibi kabul ettiği yoktu :D
Normal özet anlayışımın dışındaki bu inceleme aslında biraz da hissettirdikleri. Onca çabanın, onca ilerleyişin ve yine uykularından çalarak çalıştığı onca vaktin sonunu bir şekilde almış olsa da kendini ve aşkını değişmiş olarak gördükten sonra boşuna uğraşmış gibi hissettim. Martin hep Martin değildi , Martin artık kendini layık göremediği burjuva sınıfının gerçek yüzünü gören gerçekçi ve yazar Martin Eden'dı.
Değinmeden edemeyeceğim diğer bir noktaysa; ölümün tasviri. Huzur mu doluydu? yoksa acı mı çekiyordu ?
Yıldızların parıltısına bakarak bilinçsizliğe ve artık düşünmeyen bir beyine kavuştu.
·
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.